Ο Μαυροσκούφης Λοχίας Νίκος Αργυρόπουλος και ο Φάκελος της Κύπρου

Γράφει ο Θανάσης Κατσικίδης:

Το Politically Incorrect ξεδιπλώνοντας το Φάκελο της Κύπρου και αναζητώντας το τι οδήγησε στην τραγική κατάληξη αυτού του άγνωστου στο ευρύ κοινό πολέμου συνεχίζει την πρωτοβουλία διάσωσης της ιστορικής μνήμης, φιλοξενώντας στη νέα του ενότητα τον Λοχία εα Νίκο Αργυρόπουλο, τον Αντιπρόεδρο του «Πανελληνίου Συνδέσμου Αγωνιστών Κύπρου 1974».

Αβαρβαρέα ή Αβαρβαρέη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Αβαρβαρέα ή Αβαρβαρέη αναφέρονται τα ακόλουθα δύο πρόσωπα:¨

   

Αρχαιολογικούς θησαυρούς ανεκτίμητης αξίας, αδιάψευστους μάρτυρες στιγμών της ιστορίας, φιλοξενούν τα υπόγεια πολυκατοικιών στη Θεσσαλονίκη.

  

Όγκοι χωμάτων και βαριές τσιμεντένιες κατασκευές κρύβουν στα σπλάχνα τους σημαντικές αρχαιότητες και κρατούν ασφαλισμένες ιστορίες από αλλοτινές περιόδους. Αρχαιολογικοί θησαυροί που βρέθηκαν τυχαία στη διάρκεια εκσκαφών για την ανέγερση πολυκατοικιών συνθέτουν μια πόλη κάτω από την πόλη, τεκμηριώνοντας τις επάλληλες φάσεις που μαρτυρούν την ιστορία της Θεσσαλονίκης από την ίδρυσή της από τον Μακεδόνα στρατηγό Κάσασανδρο το 316/315 π.Χ. μέχρι τους νεότερους χρόνους.




Οι εκτιμήσεις των αρχαιολόγων αναφέρουν ότι πάνω από 130 μενονωμένες αρχαιότητες ή σύνολα θησαυρών βρίσκονται σε υπόγεια οικοδομών ή δημόσιων κτηρίων μόνο στο πολεοδομικό συγκρότημα της Θεσσαλονίκης, ενώ είναι άνγωστο πόσα ακόμη τέτοια μοναδικά σπαράγματα της ιστορίας υπάρχουν και δεν έχουν ανακαλυφθεί.


Σε ένα υπόγειο οικοδομής στη Χαριλάου οι ένοικοι νιώθουν υπερήφανοι που βλέπουν έναν ακέραιο μακεδονικό τάφο, σε ένα άλλο στη Γρηγορίου Παλαμά ψηφιδωτό μαινάδας με τύμπανο, στη γωνία Αγνώστου Στρατιώτου με Ολύμπου στο ύψος της Αρχαίας Αγοράς τα απομεινάρια παλαιοχριστινιανικού κτηρίου μεγάλων διαστάσερων, στη διασταύρωση Ιασωνίδου με Αρριανού τρεις βυζαντινές επαύλεις, στο υπόγειο του ξενοδοχείου Madrino τμήμα ρωμαϊκού λουτρού και ο κατάλογος δεν έχει τέλος.

Οι αρχαιολόγοι της Εφορείας Αρχαιοτήτων Πόλης Θεσσαλονίκης, που για λόγους ασφάλειας δεν αποκαλύπτουν πού βρίσκονται όλες αυτές οι αρχαιότητες, ούτε και δίνουν πολλές λεπτομέρειες, έχουν αφαιρέσει τα κινητά ευρήματα, ενώ ιδιοκτήτες και ένοικοι των πολυκατοικιών τις φροντίζουν και σε κάποιες περιπτώσεις έχουν βάλει ακόμη και φωτισμό για να τις αναδείξουν, χωρίς ωστόσο να είναι επισκέψιμες παρά μόνο από τους ίδιους.



Μακεδονικός τάφος στη Χαριλάου




Η μπουλντόζα του εργολάβου που εργαζόταν για την ανέγερση οικοδομής στην οδό Δεινοκράτους στη Χαριλάου πριν από χρόνια σκόνταψε έναν μεγάλο όγκο και οι εργασίες σταμάτησαν. Οι αρχαιολόγοι που κλήθηκαν στο σημείο προχώρησαν σε σωστική ανασκαφή και μετά από λίγο καιρό βρέθηκαν μπροστά σε μια σημαντική ανακάλυψη. Στο σημείο υπήρχε ένας ακέραιος μακεδονικός τάφος που χρονολογείται στο τέλος του 3ου π.Χ. - αρχές του 2ου π.Χ. αιώνα, συλημένος όμως ήδη από την αρχαιότητα. Πρόκειται για έναν μονοθάλαμο τάφο με τρεις ταφές, όπως μαρτυρούν οι τρεις κλίνες-σαρκοφάγοι από πωρόλιθο που ήταν σε διάταξη Π.

  

Στο εσωτερικό της αριστερής κλίνης σώθηκαν υπολείμματα ξύλινου φορείου, στο οποίο είχε εναποτεθεί μία νεκρή, ενώ στα κτερίσµατα περιλαµβάνονταν ένα πήλινο γυναικείο ειδώλιο, δύο αλάβαστρα αγγεία, τμήματα επίχρυσου στεφανιού, ένα χρυσό δισκάριο, χάλκινα και σιδερένια εξαρτήµατα, ενώ συγκολλήθηκαν δύο οξυπύθµενοι αµφορείς, πυξίδες και αρκετές δακρυδόχοι (μυροφόροι λήκυθοι).










Η χορεύτρια της Γρηγορίου Παλαμά

  

Ένα πολύχρωμο, πανέμορφο ψηφιδωτό ρωμαϊκής-αυτοκρατορικής εποχής (1ος-τέλη 3ου αιώνα μ.Χ.) αποκαλύφθηκε στο υπόγειο οικοδομής στην οδό Γρηγορίου Παλαμά 8. η ανασκαφή έφερε στο φως πλούσια οικιστικά κατάλοιπα και εκτιμάται ότι κατά το απώτερο παρελθόν εκεί υπήρχε η οικία εξέχοντος προσώπου της πόλης.

Το θέμα του εντυπωσιακού ψηφιδωτού σχετίζεται με τον διονυσιακό κύκλο, αλλά δεν μπορεί να προσδιοριστεί τι ακριβώς εικονίζεται, αφού σώζεται μόνο μία γυναικεία μορφή, πιθανόν Μαινάδα που παίζει τύμπανο και χορεύει σε ζωηρό ρυθμό. Οι πτυχώσεις του ενδύματος, η γεμάτη πλαστικότητα απόδοση της γυμνής σάρκας και η ασυνήθιστα μεγάλη χρωματική κλίμακα, μαρτυρούν την δεξιότητα του ψηφοθέτη και κατατάσσουν το ψηφιδωτό της Γρηγορίου Παλαμά στα έργα υψηλής ποιότητας.


Ανάλογο ψηφιδωτό της ίδιας εποχής με γεωμετρικό διάκοσμο και παράσταση Νηρηίδας, η οποία ιππεύει θαλάσσιο ζώο και κρατά ένα ιμάτιο πάνω από το κεφάλι της, έχει βρεθεί και στο υπόγειο πολυκατοικίας στην οδό Παλαιών Πατρών Γερμανού και έχει χρονολογηθεί στο β΄ μισό του 3ου μ.Χ. αιώνα..










Το υπόγειο της Αρχαίας Αγοράς




Στα μέσα της δεκαετίας του ΄70 στην έκρηξη της αντιπαροχής κατεδαφίστηκε ένα τριώροφο οίκημα στη διασταύρωση των οδών Αγνώστου Στρατιώτου και Ολύμπου, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης.

Κατά τις εργασίες νέας θεμελίωσης, παρουσία και αρχαιολόγων, καθώς το οικόπεδο βρίσκεται δίπλα στην Αρχαία Αγορά εντοπίστηκαν αρχιτεκτονικά μέλη από επιμήκες τετράπλευρο κτήριο, σε ημικυκλική κόγχη του οποίου βρέθηκε άγαλμα της θεάς Αθηνάς. Το αξιοσημείωτο είναι πως το κεφάλι του αγάλματος είχε μετατραπεί κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους σε πορτρέτο της αυτοκράτειρας Ιουλίας Δόμνας, συζύγου του Λεύκιου Σεπτίμιου Σεβήρου, Ρωμαίου αυτοκράτορα από το 193 ως το 211 μ.Χ.

Βρέθηκαν επίσης μαρμάρινες βάσεις αγαλμάτων και τμήματα από μικρότερα κτίσματα. Τα οικοδομικά κατάλοιπα χρονολογήθηκαν στις αρχές του 3ου αιώνα μ.Χ. κι αρχικά ερμηνεύτηκαν ως βιβλιοθήκη, νεότερες μελέτες ωστόσο τα απέδωσαν σε λατρευτικό χώρο.


Οι αρχαιότητες έχουν συντηρηθεί, υπάρχει φωτισμός, αλλά η πρόσβαση επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Πόλης Θεσσαλονίκης και για συγκεκριμένους -ερευνητικούς- σκοπούς.




Το σχολείο-μουσείο της Ιασωνίδου




Στα μέσα της δεκαετίας του 1990 ξεκίνησαν οι εργασίες για την ανέγερση σχολείου στη συμβολή των οδών Ιασωνίδου και Αρριανού, στη θέση ενός κτηρίου που υπέστη ανεπανόρθωτες βλάβες από τον σεισμό του 1978 και κατεδαφίστηκε.




Το οικόπεδο έκρυβε ένα ανέλπιστο εύρημα και οι εργασίες ανέγερσης του σχολείου κράτησαν 10 ολόκληρα χρόνια, μέχρι να δοθεί απάντηση στο ερώτημα "Αρχαία ή σχολείο;" Τελικά προκρίθηκε το "Αρχαία στο σχολείο" και το 34ο δημοτικό Θεσσαλονίκης, που εγκαινιάστηκε το 2006, είναι σήμερα ένα σχολείο-μουσείο.




Μια πεζογέφυρα αποκαλύπτει τις αρχαιότητες που κρύβονται στα έγκατα του σχολικού κτηρίου αν και ο χώρος δεν είναι πλέον τόσο εύκολα επισκέψιμος.




Στο οικόπεδο αποκαλύφθηκε τµήµα του πολεοδοµικού ιστού της πόλης, των πρωτοβυζαντινών χρόνων με αρχιτεκτονικά κατάλοιπα από τρεις βυζαντινές επαύλεις του 4ου-6ου αιώνα μ.Χ. με δωμάτια, στοές και αίθρια, ορθοµαρµαρώσεις, τοιχογραφίες και ψηφιδωτά. Βρέθηκαν επίσης τμήματα οδού, μιας μεγάλης δεξαμενής νερού, αυλές και εργαστήρια βυζαντινών χρόνων.

Σημειώνεται πως στο ίδιο σημείο είχε ανεγερθεί το 1907 από την ορθόδοξη ελληνική κοινότητα η Αστική Σχολή Θηλέων, το πρώτο σχολείο για κορίτσια της Θεσσαλονίκης, σε σχέδια του αρχιτέκτονα, Ξενοφώντα Παιονίδη, ο οποίος διαμόρφωσε το νέο αρχιτεκτονικό πρόσωπο της πόλης, μετά την ενσωμάτωσή της στο ελληνικό κράτος.
 

Το λουτρό του ξενοδοχείου Madrino




Στην καρδιά της πόλης στη διασταύρωση των οδών Εγνατία και Αντογονιδών και στο υπόγειο του ξενοδοχείου Madrino διατηρείται τμήμα λουτρών (βαλάνειο) των ρωμαϊκών χρόνων. Οι τοίχοι του σώζονται σε ύψος 0,80 μ., αλλά το πιο εντυπωσιακό εύρημα είναι το ψηφιδωτό δάπεδο της αίθουσας, που εικονίζει παράσταση με τέθριππο αγωνιστικό άρμα και έχει επιγραφή. Το ψηφιδωτό χρονολογείται στον 3ο μ.Χ. αιώνα και εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης, ενώ τα οικιστικά κατάλοιπα παραμένουν στη θέση τους.



  

Ανώνυμος ναός θαμμένος στο υπόγειο

Ενα μικρό στενό που τέμνει τη Βενιζέλου με την Ίωνος Δραγούμη, η οδός Μπαλταδώρου, στον αριθμό 8 κρύβει πολύ βαθιά ένα σπουδαίο μυστικό. Έναν ανώνυμο ναό του 5ου μ.Χ. για τον οποίο είναι γνωστός μόνο ο κτήτορας από την ψηφιδωτή επιγραφή, Σέργιος Πραγαμάς, ενώ αποτελεί ένα από τα πρώτα μνημεία της πόλης αφιερωμένα στη χριστιανική λατρεία. Στο σημείο ανεγέρθηκε οικοδομή το 1970 και τα ερείπια του ναού διασώζονται σε πολύ μεγάλο βάθος, με εξαιρετικά δύσκολη πρόσβαση κι από τις πρώτες ανασκαφές υπάρχουν μόνο σχεδιαστικές αποτυπώσεις.








* Οι φωτογραφίες είναι από το αρχείο της Εφορείας Αρχαιοτήτων Πόλης Θεσσαλονίκης.

Κάτι «μαγικό» φαίνεται ότι συμβαίνει τις μέρες του χειμερινού ηλιοστασίου στον Τύμβο Καστά, στο εμβληματικό μνημείο της Αμφίπολης.

Σύμφωνα με τη μελέτη ιδιώτη ερευνητή αρχαιοαστρονομίας, που επαληθεύεται κι από την ανασκαφική ομάδα του Τύμβου, το μνημείο είχε κατασκευαστεί με έναν πολύ συγκεκριμένο τρόπο και προσανατολισμό, ώστε τις ημέρες του χειμερινού ηλιοστασίου -και μόνο αυτές- το φως του ηλίου να εισέρχεται μέσα στον τύμβο και να «λούζει» ολόκληρο το μνημείο, μέχρι και την τελευταία αίθουσα

Η Τελετή των Αμφιδρομίων:

 

Η επίσημη αποδοχή του παιδιού από την οικογένεια γινόταν με τα “Αμφιδρόμια”, στην αρχαία Αθήνα καθώς και σε άλλες αρχαίες πόλεις . 

Αμφιδρόμια ονόμαζαν την μετά το τοκετό τελετή του καθαρμού. Μετά τον τοκετό πλένονταν και καθαρίζονταν η λεχώνα, το βρέφος και όλοι όσοι έρχονταν σε επαφή μαζί τους.

 

ΜΟΜΤΣΚΙ ΚΑΜΕΝ - O BΡAXOΣ ΤΟΥ ΚΟΡΙΤΣΙΟΥ Ο ΑΛΛΟΣ ΖΑΛΟΓΓΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΣΤΑ ΠΟΜΑΚΟΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ

Στη φωτογραφία μπορείτε να δείτε την τοποθεσία Μómtskïy Kámen κοντά στο χωριό Πάχνη.

 Όλοι οι κάτοικοι της Πάχνης γνωρίζουν την ιστορία αυτού του βράχου.

 Όπως λένε οι γέροι του χωριού από το βράχο αυτό αυτοκτόνησαν κορίτσια της περιοχής για να γλιτώσουν από τους Τούρκους.

Στα χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας οι Τούρκοι είχαν έρθει στην περιοχή και προσπαθούσαν με το ζόρι να πάρουν πολλές Πομάκισσες και να τις κάνουν Τουρκάλες.

 Οι γυναίκες αυτές δεν ήθελαν να γίνουν Τουρκάλες και για το λόγο αυτό ανέβηκαν σε ένα απότομο βράχο, έδεσαν τις πλεξούδες των μαλλιών τους μαζί και έπεσαν στο γκρεμό.

 Μέχρι και πολλά χρόνια αργότερα οι βοσκοί έβρισκαν απομεινάρια των κοριτσιών (δαχτυλίδια, βραχιόλια κ.α.) στη βάση του βράχου.

Η εξέγερση του Ηρακλείου για τα αρχαία- Όταν χιλιάδες Ηρακλειώτες ανάγκασαν τον Κ. Καραμανλή να δηλώσει “είμαι αηδιασμένος”

Είναι πιθανώς από τι μεγαλύτερες κινητοποιήσεις που έκανε ποτέ ο λαός του Ηρακλείου στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα. Επί σχεδόν μια εβδομάδα, τις τελευταίες ημέρες του Φλεβάρη στις πρώτες μέρες του Μάρτη του 1979, χιλιάδες Ηρακλειώτες είχαν ζώσει το αρχαιολογικό μουσείο της πόλης, περιφρουρώντας με τον τρόπο αυτό τους αρχαιολογικούς θησαυρούς ώστε να μη μεταφερθούν στην Αμερική, όπως είχε αποφασίσει η τότε κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή.

 Ο φόβος ήταν μήπως τα αρχαία δεν επιστρέψουν ποτέ στην Κρήτη. Και τελικά ο λαός του Ηρακλείου το πέτυχε. Την 1η Μαρτίου ο Κ. Καραμανλής δήλωνε ότι τα αρχαία δεν θα φύγουν, αλλά με μια δήλωση που εξόργισε: “είμαι αηδιασμένος γιατί τα γεγονότα εκθέτουν τη χώρα διεθνώς”, είχε πει!

Η εξέγερση των Ηρακλειωτών είχε βέβαια αφορμή το μουσείο, αλλά πολλοί θεωρούν ότι ήταν στην πραγματικότητα η κορύφωση των αντικαραμανλικών διαθέσεων των Κρητικών. Γι αυτό ίσως και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, αν και έκανε πίσω, απάντησε τόσο απαξιωτικά στις κινητοποιήσεις.







Τα γεγονότα πριν από 36 χρόνια ξεκίνησαν με μια συμφωνία της ελληνικής κυβέρνησης με το μουσείο της Νέας Υόρκης για τη μεταφορά ελληνικών αρχαιοτήτων προκειμένου να εκτεθούν την άνοιξη του 1979 σε μεσογειακή έκθεση στην Αμερική. Η απόφαση αυτή είχε ληφθεί μέσα στο καλοκαίρι του 1978 και είχε γίνει δεκτή αρνητικά από τους φορείς και τις εφημερίδες του Ηρακλείου. Στις αρχές Φεβρουαρίου παρατηρήθηκε κινητικότητα στο μουσείο, με την άφιξη ειδικών για τη συσκευασία αρχαίων αντικειμένων. Στις 13 του μήνα ο δήμαρχος Ηρακλείου Μανόλης Καρέλλης συγκάλεσε σύσκεψη των εκπροσώπων των κομμάτων και των φορέων, προκειμένου να οργανωθεί η αντίδραση του ηρακλειώτικου λαού, καθώς εκείνες τις ημέρες υπήρχαν επιπλέον πληροφορίες ότι τόσο από τα Χανιά όσο και από άλλα μέρη της χώρας είχαν μεταφερθεί αρχαία με εντολή του υπουργού Πολιτισμού Δημητρίου Νιάνια. Η σύσκεψη της 13ης Φεβρουαρίου κατέληξε στην οριστική απόφαση να μην επιτραπεί η εξαγωγή αρχαίων από το αρχαιολογικό μουσείο. Και μάλιστα για να επιβεβαιωθεί ότι αυτό δεν είχε ήδη συμβεί, αποφασίστηκε να γίνει επίσκεψη μιας επιτροπής των φορέων στο χώρο του μουσείου. Παράλληλα αποφασίστηκε να οργανωθούν διάφορες εκδηλώσεις με φωτογραφικές εκθέσεις των αρχαιοτήτων που φυλάσσονταν στο Ηράκλειο, συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας κλπ, ενώ η σύσκεψη κάλεσε τους Ηρακλειώτες να είναι σε επιφυλακή. Κι επειδή τότε δεν υπήρχε η σημερινή πληθώρα των ηλεκτρονικών μέσων ενημέρωσης, αποφασίστηκε να είναι συνεχώς σε ετοιμότητα δύο αυτοκίνητα με μεγάφωνα, προκειμένου να ενημερωθούν οι Ηρακλειώτες σε περίπτωση κινητικότητας στο μουσείο.





Η πρώτη διαδήλωση

Ακολούθησαν και άλλες ανάλογες συναντήσεις, και την Παρασκευή 23 Φεβρουαρίου πραγματοποιήθηκε η πρώτη μαζική διαδήλωση με συμβολική κατάληψη στο μουσείο, από τους μαθητές του Ηρακλείου. Ήταν πλέον ζήτημα ωρών η μεταφορά των αρχαίων αντικειμένων, όπως αναφερόταν στην ανακοίνωση της συντονιστικής επιτροπής των φορέων του νομού, καθώς οι αρχαιότητες είχαν ήδη συσκευαστεί για το μεγάλο ταξίδι τους. Στην επιτροπή επικεφαλής ήταν ο δήμαρχος Ηρακλείου Μανόλης Καρέλλης, και συμμετείχαν ακόμη η δήμαρχος Αρχανών Μαρία Πλουμίδου, εκπρόσωποι των ΝΕ του ΠΑΣΟΚ, της ΕΔΗΚ, του ΚΚΕ, του ΚΚΕ εσωτερικού, της ΕΔΑ και περίπου 20 φορέων. Φυσικά η κυβερνώσα ΝΔ απουσίαζε.



Η πρώτη συγκέντρωση των μαθητών έγινε, σταδιακά, μια μεγάλη λαϊκή εξέγερση. Χιλιάδες λαού περνούσαν ή παρέμεναν νύκτα και μέρα στο χώρο τα επόμενα 24ωρα προκειμένου να περιφρουρούν τα αρχαία. Από την Κυριακή 25 Φεβρουαρίου ουσιαστικά η ευρύτερη περιοχή του μουσείου ήταν υπό τον έλεγχο των διαδηλωτών, ενώ σ’ αυτούς έφταναν πληροφορίες για τη μεταφορά δυνάμεων αστυνομίας και στρατού από την Αθήνα στο αεροδρόμιο και τη ΣΕΑΠ, προκειμένου να επιτεθούν στους χιλιάδες συγκεντρωμένους και να μεταφέρουν εκτός Κρήτης τα αρχαία.
Μαζικές συλλήψεις



Το μεσημέρι της Δευτέρας με εντολή του γενικού επιθεωρητή αρχαιοτήτων του υπουργείου Πολιτισμού Γιαλούρη ο εισαγγελέας επισκέφτηκε το μουσείο και διέταξε την διάλυση του πλήθους, διαφορετικά, όπως είπε, αυτή θα γινόταν με δυναμικό τρόπο και η αστυνομία θα προχωρούσε σε συλλήψεις. Και η μεν διάλυση της συγκέντρωσης ήταν αδύνατη, καθώς κάθε τέτοια προσπάθεια θα αιματοκυλούσε την πόλη, αλλά οι συλλήψεις πράγματι έγιναν. Γύρω στις 4 το απόγευμα ο δήμαρχος Ηρακλείου Μ. Καρέλλης, ο πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου Γιώργος Ματθαιάκης, η γραμματέας Αγγέλα Σμυρνάκη και οι δημοτικοί σύμβουλοι Φαίδωνας Βαρδαβάς, Μανόλης Βρέντζος, Κώστας Καφούσης, Ευριπίδης Κουκιαδάκης, Αλέκος Μακατούνης, Γιώργος Μεσσαριτάκης, Γιάννης Καραντεμοίρης, Γιώργος Μποτζώρης, Στέλιος Ματζαπετάκης, Κυριάκος Σκεπετζής, Γιώργος Τσαγκαράκης, Μιχάλης Φαρσάρης, Γιάννης Σταρίδας και Μανόλης Χανιωτάκης, αλλά και οι δημοσιογράφοι Μάνος Χάρης και Γιώργος Σκαρβελάκης, συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν στο αστυνομικό τμήμα. Κατηγορήθηκαν για παραβίαση του νόμου επειδή αν και τους ζητήθηκε να αποχωρήσουν από δημόσιο κτίριο, εκείνοι παρέμειναν! Κρατήθηκαν μέχρι το βράδυ στο τμήμα και στη συνέχεια αφέθηκαν ελεύθεροι.

Η νίκη του Ηρακλείου





Οι μαζικές συλλήψεις προκάλεσαν ακόμη περισσότερο το φιλότιμο των Ηρακλειωτών, και οι συγκεντρωμένοι πλήθυναν. Η μεγαλύτερη συγκέντρωση, που συνοδεύτηκε και με γενική απεργία και κλείσιμο των καταστημάτων, έγινε σαν σήμερα, την Τετάρτη 28 Φεβρουαρίου 1979, με αίτημα, εκτός από την παραμονή των αρχαιοτήτων, την απομάκρυνση των ΜΑΤ από το Ηράκλειο. Σε τακτά διαστήματα οι καμπάνες του Αγίου Μηνά και άλλων εκκλησιών χτυπούσαν και καλούσαν το λαό να συγκεντρωθεί στο μουσείο, ενώ συνεχώς έφταναν πληροφορίες για άφιξη νέων δυνάμεων καταστολής από την Αθήνα. Οι πληροφορίες που έφταναν στη συντονιστική επιτροπή ήταν ότι είχε δοθεί η εντολή να χτυπήσουν οι αστυνομικές δυνάμεις εκείνη την ημέρα. Η συγκέντρωση όμως ενός τεράστιου πλήθους που κυριολεκτικά κατέλαβε το κέντρο της πόλης, απέτρεψε κάθε τέτοια σκέψη. Τα ΜΑΤ ποτέ δεν χρησιμοποιήθηκαν, καθώς επικράτησε η λογική, αφού αν γινόταν κάτι τέτοιο απέναντι σε χιλιάδες αποφασισμένους πολίτες, τότε σίγουρα θα υπήρχαν νεκροί.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι ανάμεσα στους διαδηλωτές ήταν και μια μεγάλη ομάδα ιερωμένων, με επικεφαλής τον τότε πρωτοσύγκελο της Αρχιεπισκοπής αρχιμανδρίτη Νεκτάριο Παπαδάκη, σημερινό Μητροπολίτη Πέτρας.

Την Πέμπτη 1 Μαρτίου 1 Μαρτίου 1979 ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής επέστρεφε από το εξωτερικό και στο αεροδρόμιο έκανε την προσβλητική για τους Ηρακλειώτες δήλωσή του «είμαι αηδιασμένος», δήλωση η οποία έδειχνε και την ήττα της κυβέρνησής του από ένα λαό συσπειρωμένο και αποφασισμένο. Την ίδια μέρα ο νομάρχης Σπύρος Τσίρκας με γραπτή ανακοίνωσή του γνωστοποιούσε την απόφαση του πρωθυπουργού να μην συμπεριληφθούν αντικείμενα του μουσείου Ηρακλείου στην έκθεση της Νέας Υόρκης. Προσθέτοντας ότι «διενέξεις ή συμβιβασμοί γύρω από το θέμα αυτό εκθέτουν την χώρα διεθνώς».

Όπως και να έχει το πράγμα, οι Ηρακλειώτες κατάφεραν να μια μεγάλη νίκη απέναντι στον πανίσχυρο ακόμη τότε Κωνσταντίνο Καραμανλή.
Την ανακοίνωση αυτή διαδέχτηκε ένα μεγάλο λαϊκό πανηγύρι στους δρόμους της πόλης, με μουσικά και χορευτικά συγκροτήματα, ρακή και κρασί!

Πηγές:

Αρχεία εφημερίδων, Πατρίς, Μακεδονία, Ριζοσπάστης και Candia

ΠΗΓΗ

ΟΙ ΗΡΑΚΛΕΙ∆ΕΙΣ

Ηρακλήδες υπήρχαν τρείς: Ο εκατόγχειρας Αιγαίων-Βριάρεως-Ηρακλής, που αναφέρει ο Όµηρος ( Ιλ. Ραψ.Α, στ. 400 και επ.), ο ηµίθεος Ηρακλής, γιός του ∆ία1 και της Αλκµήνης, τέλος δε έχουµε τoν Ιδαίο Ηρακλή που ήταν ένας εκ των Ιδαίων ∆ακτύλων2.

Ο κιβωτιόσχημος τάφος στο Δερβένι ανήκει σε νεαρή κοκέτα

 

Σελήνη και Ενδυμίων

Σελήνη και Ενδυμίων: Ενας μύθος για την εξάρτηση των ερωτευμένων
Ο Ενδυμίων ήταν ο δεύτερος μυθικός βασιλιάς της αρχαίας Ήλιδας.

 Σύμφωνα με τον Παυσανία, γιος του Αέλθιου και εγγονός της Πρωτογένειας και του Δία, απόγονος του Δευκαλίωνα. 

Κατά τον Ησίοδο, ήταν γιος του Δία και της Καλύκης. 

Ο Ενδυμίων ήταν αρχηγός των Αιολών. Tους πήρε από την Θεσσαλία, όπου εκεί έδιωξε από τη βασιλεία τον Κλύμενο και έγινε αυτός βασιλιάς της Ηλίδας.

Aρχαίος Έλληνας πολεμιστής στο Λονγκ Άιλαντ!

Την ευκαιρία έδωσε ο έλληνας καθηγητής και διευθυντής της Σχολής Ανθρωπολογίας στο Πανεπιστήμιο Adelphi της Νέας Υόρκης κ. Αναγνώστης Αγελαράκης, ο οποίος μετέφερε υπό μορφή δανείου φυσικά και με άδεια της Ελληνικής Αρχαιολογικής Υπηρεσίας τα λείψανα του αρχαίου πολεμιστή στο Εβραϊκό Ιατρικό Κέντρο του Λονγκ Αϊλαντ προκειμένου να εξετασθούν.

TO OXI TOU 1940 - Έκτακτο Aνακοινωθέν

Το μυστήριο ενός μακάβριου ευρήματος σε βασιλικό τάφο των Αιγών

2013/03

Τέσσερις νέοι βασιλικοί τάφοι εντυπωσιακής αρχιτεκτονικής που χρονολογούνται 2.500 χρόνια πριν ήταν το απροσδόκητο εύρημα που ήρθε στο φως στη νεκρόπολη των Αιγών κατά τη διάρκεια των ανασκαφικών εργασιών τη χρονιά που πέρασε. Πρόκειται για ένα ακόμη μακεδονικό τάφο, ο 13ος που έχει βρεθεί μέχρι σήμερα, ένα λιθόκτιστο κιβωτιόσχημο τάφο ανδρός, λιτά διακοσμημένο με μπλε και κόκκινες ζωγραφιστές ταινίες, ενώ βόρεια και νότια από αυτόν υπάρχουν δύο άλλοι μνημειακοί τάφοι ενός αρχιτεκτονικού τύπου που ήταν άγνωστος μέχρι τώρα.

Δεινοκράτης, ὁ ἀρχιτέκτων τοῦ Μ. Ἀλεξάνδρου…

The Colossus of Mount Athos in Macedonia, According to the designs of
Dinocrates architect of the great Alexander
Ὁ Δεινοκράτης ἦταν ἀρχιτέκτων καὶ πολεοδόμος, τεχνικὸς σύμβουλος τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου, τὸν ὁποῖο ἀκολούθησε στὶς ἀποστολές του. Εῖναι ἰδιαίτερα γνωστὸς γιὰ τὴ δημιουργία τοῦ πολεοδομικοῦ σχεδίου τῆς Ἀλεξάνδρειας, καθῶς καὶ γιὰ τὴ συμμετοχή του στὸ σχεδιασμὸ τοῦ ναοῦ τῆς Ἀρτέμιδος στὴν Ἔφεσο, ἑνὸς ἀπὸ τὰ 7 θαύματα τοῦ κόσμου.

Τα tablet του Βυζαντίου! Απίστευτη ανακάλυψη στην Κωνσταντινούπολη!

“Βυζαντινό notebook” ανακάλυψαν αρχαιολόγοι στην Κωνσταντινούπολη.

ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΑΙΓΥΠΤΙΩΝ

Πολλές φορές με έχει απασχολήσει στο παρελθόν η σύνδεση και η σύνθεση των πολιτισμών της Μεσογείου. Απελευθερωμένος πλέον από κάθε τυφλή και κοντόφθαλμη άποψη και τάση, να ονομάζουμε κάθε τι άγνωστο και να το βαφτίζουμε ΕΛΛΗΝΙΚΟ στην άγνοιά μας, θα επιχειρήσω μερικές σκέψεις.

Διόλου δεν θα φιλοδοξήσουν,ιστορική και επιστημονική μελέτη.

Απλές σκέψεις και προβληματισμοί που με απασχολούν, αν συμφωνήσει οαναγνώστης πως, με την πρόσβαση σε τόσες πηγές, ντοκουμέντα και αρχαιολογικές ανακαλύψεις, ένας απλός, πλην εξελιγμένος νους, αεί εξελίξιμος, αξίζει να προεκτείνει και να εμβαθύνει στις χιλιετηρίδες, με τη μορφή υπερηχητικού αεροσκάφους, τείνοντος την ταχύτητα του Φωτός. Από εκεί άλλωστε ξεκίνησαν όλα…

Λύνοντας τον Κώδικα του Διοσκουρίδη

Εξαιτίας της αναγνώρισης της μακραίωνης φαρμακευτικής τους δράσης, ορισμένα βότανα κάλλιστα θα μπορούσαν να καλλιεργηθούν και να αξιοποιηθούν εμπορικά χάρη στις αντιφλεγμονώδεις, αντιπυρετικές, γυναικολογικές και καταπραϋντικές δράσεις τους

Ελάχιστο χρόνο είχε στη διάθεσή του ο φοιτητής στη βιβλιοθήκη της μονής, ώσπου να αρχίσουν να τον αναζητούν. Είχε ψάξει ήδη τα αρχεία της Βιέννης, της Βενετίας και της Νάπολης, είχε δει το έγγραφο του Λονδίνου και τώρα ήταν η σειρά της Μεγίστης Λαύρας, στο Αγιον Ορος.

Τα χειρόγραφα του Διοσκουρίδη, παρά την έντονη κριτική που δέχτηκε από τον Γαληνό, ώς ένα βαθμό μέχρι σήμερα αποτελούν αίνιγμα για τους επιστήμονες, αφού υπάρχει αταυτοποίητο υλικό και διαφορετικές προσεγγίσεις

Πάλευε ώρες τώρα μήπως βρει κάποιο στοιχείο να συνδέσει με τις ψηφίδες που έλειπαν από τον Κώδικα του Διοσκουρίδη. Μόνον ένα μέρος των χειρογράφων είχε σωθεί από τη φωτιά που είχε ξεσπάσει παλαιότερα στη μονή.

Κατεβάστε δωρεάν την Ιλιάδα και την Οδύσσεια του Ομήρου (PDF)

Κατεβάστε δωρεάν την Ιλιάδα και την Οδύσσεια του Ομήρου (PDF)

Πιντουρίκκιο, Η Πηνελόπη και οι μνηστήρες (Λονδίνο, Εθνική Πινακοθήκη)
Τα βιβλία κατεβαίνουν, αν κλικάρετε εδώ:

Η ψησταριά και το αντικολλητικό τηγάνι « του Μυκηναϊκού Πολιτισμού»

Μυκηναϊκό σουβλάκι κανείς;

Η άρχουσα τάξη του Μυκηναϊκού Πολιτισμού απολάμβανε σουβλάκια ψημένα σε φορητές ψησταριές καθώς και ψωμί που ετοιμαζόταν σε τηγάνια αντικολλητικής τεχνολογίας, υποστηρίζουν αμερικανοί ερευνητές.

Ήν γάρ και το των Πελασγών γένος Ελληνικόν εκ Πελοποννήσου αρχαίον…