Δευτέρα, 28 Δεκεμβρίου 2015

Διαλύοντας το Πονόσωμα


                
       






















Το πονόσωμα, που είναι η ζοφερή σκιά που ρίχνει το εγώ, φοβάται το φως της συνειδητότητάς σου. Η επιβίωσή του εξαρτάται από την ασυνείδητη ταύτισή σου μαζί του, καθώς και από το συνει­δητό σου φόβο να αντιμετωπίσεις τον πόνο που ζει μέσα σου. Ό­μως αν δεν τον αντιμετωπίσεις, αν δε φέρεις το φως της συνειδητότητάς σου μέσα στον πόνο, θα αναγκαστείς να τον ζεις ξανά και ξανά. Το πονόσωμα μπορεί να σου φαίνεται σαν ένα επικίνδυνο τέρας που δεν αντέχεις να το κοιτάξεις, αλλά σε διαβεβαιώνω ότι είναι ένα φάντασμα δίχως υπόσταση, που δεν μπορεί να επικρατή­σει ενάντια στη δύναμη της παρουσίας σου. Κάποιες πνευματικές διδασκαλίες ισχυρίζονται ότι κάθε πόνος είναι τελικά μια ψευδαίσθηση, κι αυτό είναι αλήθεια.




Η Αθήνα απάντησε με ΝΟΤΑΜ στην προκλητική δέσμευση του Β.Αιγαίου από την Τουρκία – Η τουρκική στόχευση όμως παραμένει…




Η ελληνική Πολιτική Αεροπορία με ΝΟΤΑΜ που εξέδωσε χαρακτηρίζει άκυρες και ανίσχυρες τις τρεις τουρκικές ΝΟΤΑΜ που προκλητικά και θρασύτατα δέσμευαν μεγάλες περιοχές στο Αιγαίο και για διάστημα μάλιστα 12 μηνών!

Τα πετρέλαια του Μπάμπουρα και του Αιγαίου






Στο πραγματικά πολύ ενδιαφέρον βίντεο που αναρτήθηκε πριν λίγες μέρες και μεταξύ άλλων αναφέρεται στον ορυκτό πλούτο της χώρας μας γινόταν λόγος για τα ορυκτά κοιτάσματα του Μπάμπουρα. 

Ξέρετε που βρίσκεται; 
Ο Μπάμπουρας είναι ακρωτήρι της Θάσου και μετά από έρευνες διαπιστώθηκε ότι στην περιοχή υπάρχουν αρκετά μεγάλα κοιτάσματα πετρελαίου.





Κυριακή, 27 Δεκεμβρίου 2015

Αν ξαφνικά διέγραφαν πλήρως το σημερινό χρέος της Ελλάδας, τί θα εμπόδιζε τη Χώρα να ξαναφτάσει στο σημερινό αλαλούμ που ζούμε όλοι;



Τα τελευταία χρόνια ζούμε όλοι τις καθημερινές εξελίξεις με επίκεντρο το σοβαρό δημοσιονομικό πρόβλημα της Πατρίδας μας. 




Ζούμε όλοι τις δυσκολίες, τις επιπτώσεις και τα σοβαρά και δυσεπίλυτα προβλήματα που δημιουργούνται καθημερινά και καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε έχοντας στα χέρια μας όλο και λιγότερα εφόδια στον αγώνα αυτό.

Η Κίνα υλοποίει τον νέο «Δρόμου του Μεταξιού», παρακάμπτοντας τη Ρωσία μέσω της Τουρκίας και Γεωργίας


























Σύμφωνα με άρθρο για την άνοδο και τα σχεδία της Κίνας, Ρώσοι ειδικοί κρούουν τον κώδωνα του κίνδυνου για τα πραγματικά σχέδια της Κίνας, για παγκόσμια κυριαρχία .

500.000 Ελληνόπουλα πεινάνε, κρυώνουν και σβήνουν χωρίς φάρμακα…


1a1









Επιστροφή στα πρώτα μετακατοχικά χρόνια βιώνει το μέλλον της Ελλάδας, τα παιδιά.
Aυτοί που συνεργάζονται με την τρόϊκα για να «διασώσουν» την Ελλάδα, υποτίθεται, έχουν δημιουργήσει το πρωτοφανές για τα κοινωνικά δεδομένα της χώρας: 500.000 Ελληνόπουλα να ζούνε κάτω από το όριο της φτώχειας που σημαίνει ότι δεν χορταίνουν το φαγητό που τρώνε, δεν θερμαίνονται τον χειμώνα όπως πρέπει, δεν ντύνονται όπως πρέπει, δεν έχουν φάρμακα όταν αρρωσταίνουν, ούτε πα
ροχές υγείας, δεν έχουν την παιδική ηλικία που πρέπει.

Κατάσχεση 1ης κατοικίας για δημοτικά τέλη στο Περιστέρι

katasxesi-peristeri-1

Η αναλγησία δεν έχει όρια. Μέσα στο Δεκέμβρη επιδίδουν κατασχετήρια πρώτης κατοικίας για δημοτικά τέλη. Η αθέατη πλευρά του μεγάλου κύματος των κατασχέσεων που έρχεται είναι εδώ. Δεκάδες χιλιάδες άνεργοι, μικροσυνταξιούχοι, υπερχρεωμένοι, οδηγούνται στην απόγνωση. Τα «κόκκινα δάνεια» είναι μικρό μέρος του όλου που θα ακολουθήσει.

Παρασκευή, 25 Δεκεμβρίου 2015

Ο βροχοποιός που προκάλεσε τη μεγαλύτερη φυσική καταστροφή με νεκρούς και κατολισθήσεις.




















«Δεν παράγω βροχή. Απλά βοηθάω τα σύννεφα να κάνουν τη δουλειά τους». Ο βροχοποιός που προκάλεσε τη μεγαλύτερη φυσική καταστροφή με νεκρούς και κατολισθήσεις. Δεν αποκάλυψε ποτέ το μυστικό του

Πέμπτη, 24 Δεκεμβρίου 2015

NEΦΕΛΙΜ: ΥΠΗΡΞΑΝ ΑΥΤΑ ΤΑ "ΠΛΑΣΜΑΤΑ"; TI ΛΕΝΕ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΑ;







Υπήρξαν τα περιβόητα Νεφελίμ; Αν ναι θα πρέπει να αναζητηθεί η παρουσία τους στα αρχαία χειρόγραφα, και στις ιερές Γραφές, όπου πάντα βρίσκονται χρήσιμες πληροφορίες αρκεί κανείς να ξέρει να διαβάζει.

Το Χριστόψωμο…





Το «ψωμί του Χριστού» το έφτιαχνε, την παραμονή των Χριστουγέννων, η νοικοκυρά με ιδιαίτερη ευλάβεια και με ειδική μαγιά (από ξερό βασιλικό κ.λ.π.).
Απαραίτητος επάνω, χαραγμένος ο σταυρός. Γύρω - γύρω διάφορα διακοσμητικά σκαλιστά στο ζυμάρι ή πρόσθετα στολίδια. Αυτά τόνιζαν το σκοπό του χριστόψωμου και εξέφραζαν τις διάφορες πεποιθήσεις των πιστών.

Την ημέρα του Χριστού, ο νοικοκύρης έπαιρνε το χριστόψωμο, το σταύρωνε, το έκοβε και το μοίραζε σ’ όλη την οικογένειά του και σε όσους παρευρίσκονταν στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι. (Μερικοί εδώ βλέπουν ένα συμβολισμό της Θείας κοινωνίας. Όπως ο Χριστός έδωσε τον άρτον της ζωής σε όλη την ανθρώπινη οικογένειά του...).

Γύρω από το χριστόψωμο υπάρχουν και άλλες παραδόσεις. Αναφέρονται στην ενότητα της Εκκλησίας και των λαών, με συμβολικό πρότυπο την ένωση των κόκκων του σίτου σ΄ ένα ψωμί. Οι λαοί κάποτε θα ενωθούν μ’ ένα ποιμένα, το Χριστό.

(Από το βιβλίο «Ήθη, έθιμα και… άλλα» του Τιμόθεου Κ. Κιλίφη)



στη Μάνη

Κάθε οικογένεια στο φούρνο του σπιτιού «ρίχνει» τα χριστόψωμα, για να τα κόψει στο τραπέζι των Χριστουγέννων ο οικοδεσπότης σταυρώνοντάς τα, και ευχόμενος «Χρόνια πολλά και του χρόνου». Τα χριστόψωμα κατασκευάζονται όπως το ψωμί, μόνο που στολίζονται με σταυρούς και ποικίλα στολίδια ανάλογα με την καλαισθησία της νοικοκυράς.

(Από το περιοδικό «Αδούλωτη Μάνη»)



…στη Σπάρτη

Στη Σπάρτη, σε κάθε σπίτι, δυο τρεις μέρες πριν, ζυμώνουν 1 – 15 καρβέλια ψωμί. Το ένα, που το τρώνε ανήμερα των Χριστουγέννων, είναι το ψωμί του Χριστού και το πλάθουν σε σχήμα σταυρού από ζύμη. Τα’ άλλα χριστόψωμα τα κάνουν με μύγδαλα και καρύδια.

(Από το περιοδικό «Ουράνιο Τόξο»)



στους Σαρακατσάνους

Οι Σαρακατσάνοι τσοπάνηδες φτιάχνουν δύο χριστόψωμα. Το πρώτο, το καλύτερο και με τα πιο πολλά κεντίδια, είναι για το Χριστό «για να τους φυλάει και να τους βλογάει». Πάνω του σκαλίζουν ένα μεγάλο σταυρό – φεγγάρι με πέντε λουλούδια.

Το δεύτερο, η τρανή Χριστοκουλούρα ή Ψωμί του Χριστού, είναι για τα πρόβατα. Έτσι τα τιμά ο βοσκός και τα βλογά ο Χριστός. Στη Χριστοκουλούρα παριστάνεται με ζύμη, όλη η ζωή της στάνης, δηλαδή η μάντρα, τα πρόβατα, οι βοσκοί κ.λ.π.

(Από το περιοδικό «Ουράνιο Τόξο»)





στην Κεφαλονιά

Χαρακτηριστική είναι μια κεφαλλονίτικη συνήθεια. Όλο το σόι συγκεντρώνεται στο σπίτι του πιο ηλικιωμένου. Στο πάτωμα τοποθετούν τρία δαυλιά «χιαστί» και πάνω τους βάνουν την «κουλούρα».

Όλοι κάνουν ένα κλοιό γύρω ακουμπώντας καθένας με το δεξί του χέρι την κουλούρα. Ύστερα ο νοικοκύρης ψάλλει το «Η γέννησή σου Χριστέ ο Θεός…» και ρίχνει λάδι στα δαυλιά, βάζοντάς τα στη φωτιά. Μετά κόβει την κουλούρα, τη μοιράζει και δειπνούν όλοι μαζί.

(Από το περιοδικό «Ουράνιο Τόξο»)



στην Κρήτη





Το χριστουγεννιάτικο ψωμί το φτιάχνουν οι γυναίκες με ιδιαίτερη φροντίδα και υπομονή. Η ετοιμασία του είναι ολόκληρη ιεροτελεστία: χρησιμοποιούν ακριβά υλικά, ψιλοκοσκινισμένο αλεύρι, ροδόνερο, μέλι, σουσάμι, κανέλα, γαρίφαλα και καθώς ζυμώνουν λένε: "Ο Χριστός γεννιέται, το φως ανεβαίνει, το προζύμι για να γένει."

Όταν πλάσουν το ζυμάρι, παίρνουν τη μισή ζύμη και φτιάχνουν μια κουλούρα, ενώ με την υπόλοιπη φτιάχνουν ένα σταυρό με λωρίδες και τον τοποθετούν πάνω στο ψωμί. Στο κέντρο βάζουν ένα άσπαστο καρύδι και στην υπόλοιπη επιφάνεια σχεδιάζουν σχήματα με το μαχαίρι ή με το πιρούνι, όπως λουλούδια , φύλλα, καρπούς, πουλάκια.

Για το χριστουγεννιάτικο τραπέζι, το Χριστόψωμο είναι ευλογημένο ψωμί. Το κόβουν ανήμερα τα Χριστούγεννα, ανταλλάσσοντας πολλές ευχές.

(Από το ηλεκτρονικό περιοδικό «Παπάκι»)

Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2015

Η επιστήμη εξηγεί τη διαισθητική νοημοσύνη της καρδιάς



Οι λαμπροί επιστήμονες που εργάζονται στο Institute of HeartMath έχουν κάνει καταπληκτική δουλειά στον τομέα της μελέτης της καρδιάς, ως φυσικό όργανο.Το InstituteofHeartMath είναι ένας διεθνής αναγνωρισμένος, μη κερδοσκοπικός, ερευνητικός και επιμορφωτικός οργανισμός που βοηθάει τους ανθρώπους να μειώσουν το άγχος, να ελέγξουν τα συναισθήματά τους, να αυξήσουν την ενέργειά τους και να προσαρμοστούν σε πιο υγιείς και ευτυχισμένες ζωές. Με διάφορα προγράμματα που έχουν αναπτύξει και με την βοήθεια της τεχνολογίας παρέχουν εκπαίδευση για το πώς να εμπιστεύεσαι την διαισθητική νοημοσύνη της καρδιάς από κοινού με αυτήν του νου.

Δευτέρα, 21 Δεκεμβρίου 2015

Τι σημαίνει η καταρχήν συμφωνία Ισραήλ και Τουρκίας για τα ελληνικά συμφέροντα

ERDOGAN-PERES01-DAVOS-777x437

ΝΕΑ ΕΞΕΛΙΞΗ: Μία άκρως αρνητική εξέλιξη για τα ελληνικά και τα κυπριακά συμφέροντα στη Μεσόγειο, ανακοινώθηκε από ανώνυμο αξιωματούχο του Ισραήλ, ο οποίος υποστήριξε ότι η χώρα του έφτασε σε “προκαταρκτική συμφωνία” με την Τουρκία για ομαλοποίηση των σχέσεων τους.

Εάν αληθεύει η πληροφορία, και εάν όντως οριστικοποιηθεί αυτή η συμφωνία, θα επανιδρυθεί η στρατηγική σχέση μεταξύ των δύο χωρών, που πριν διακοπεί με βίαιο τρόπο, στόχευε επίσης την Ελλάδα, και την Κύπρο. 

Κυριακή, 20 Δεκεμβρίου 2015

ΙΩΑΝΝΗΣ ΖΕΡΒΑΝΤΩΝΑΚΗΣ Δημιούργησε ένα τρισδιάστατο μοντέλο για τον εντοπισμό καρκινικών κυττάρων

zervantonakis_1176x420_acf_cropped1
zervantonakis_1176x420_acf_cropped1

Ο Ιωάννης Ζερβαντωνάκης είναι μεταδιδακτορικός ερευνητής του τμήματος Κυτταρικής Βιολογίας στο πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ στο εργαστήριο του Dr. Joan Brugge. Μελετά τον μηχανισμό της μετάστασης του καρκίνου και τη διαδικασία της μετανάστευσης των καρκινικών κυττάρων από μια περιοχή σε μία άλλη. Σχεδίασε ένα μοντέλο για να εξετάζει τη σημασία της σηματοδότησης μεταξύ καρκινικών κυττάρων και μακροφάγων.

Πουλάρι γεννήθηκε με ένα τεράστιο σημάδι σε σχήμα μικρού αλόγου!



Αυτός είναι ο Da Vinci, το πουλάρι που γεννήθηκε με ένα τεράστιο λευκό σημάδι του εαυτού του στην πλάτη.

Ένας παράξενος και πολύπλοκος χάρτης του 19ου αιώνα που παρουσιάζει τη Γη επίπεδη



















Ο εν λόγω χάρτης, εκδόθηκε από τον Orlando Ferguson το 1893, προσφέρει μια μοναδική άποψη της Γης ως μια κοιλότητα, με μια στρογγυλή κυρτή επιφάνεια στη μέση. 

Παρασκευή, 18 Δεκεμβρίου 2015

Το αμερικανικό κογκρέσο ζητάει να παραχωρήσουμε στο ΔΝΤ τον έλεγχο των υποδομών, λιμανιών και ηλεκτρικής ενέργειαs















Το αμερικανικό Κογκρέσο είναι ένα βήμα πιο κοντά στη χορήγηση μιας πολυαναμενόμενης έγκρισης για μεταρρυθμίσεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου,οι οποίες θα δώσουν στην Κίνα και σε άλλες αναδυόμενες οικονομίες ισχυρότερη φωνή στη διαμόρφωση των πολιτικών του Ταμείου.

Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2015

Γερμανικό δικαστήριο: Η ισλαμική αστυνομία δεν καταπατά κάποιο νόμο – Μπορεί να περιπολεί...
























Γερμανικό δικαστήριο αποφάνθηκε ότι οι ισλαμιστές αστυνομικοί που περιπολούν στους δρόμους της πόλης Wuppertal, στην δυτική Γερμανία δεν διαπράττουν κάποιο αδίκημα και έτσι δεν πρόκειται να συλλαμβάνονται στο εξής.

Σε παροξυσμό οι Βρετανοί: Η Κέιτ φόρεσε την τιάρα της Νταϊάνα -Η ιστορία αιώνων του διαμαντένιου στέμματο

Σε παροξυσμό οι Βρετανοί: Η Κέιτ φόρεσε την τιάρα της Νταϊάνα -Η ιστορία αιώνων του διαμαντένιου στέμματος [εικόνες]

Η πριγκίπισσα Νταϊάνα δεν έμεινε στην Ιστορία μόνο για τον τραγικό και μυστηριώδη θάνατό της, ούτε μόνο για τα θλιμμένα της μάτια, που για πολλούς φανέρωναν την καταπίεση από το παλάτι και το πρόβλημα... Καμίλα. Τη θυμούνται, επίσης, όλοι για το κομψό, φίνο στιλ της. Τις πάντα προσεγμένες και σικάτες εμφανίσεις της.

Άγια Νύχτα: Η αληθινή ιστορία πίσω από το γνωστότερο Χριστουγεννιάτικο τραγούδι





Το τραγούδι Άγια Νύχτα είναι το διεθνώς γνωστότερο Χριστουγεννιάτικο τραγούδι. Γράφηκε στις αρχές του 18ου αι. και συνθέτες του είναι οι Αυστριακοί Φραντς Ξάβερ Γκρούμπερ (Franz Gruber) και Γιόζεφ Μορ, (Joseph Mohr). 

Τετάρτη, 16 Δεκεμβρίου 2015

Όταν η ωραία Ελένη λατρεύτηκε ως θεά "Κουροτρόφος" και "Δενδρίτης"





















Την τραγικότητα του ρόλου της γυναίκας που "έστειλε" χιλιάδες άνδρες να πολεμήσουν στον δεκαετή πόλεμο της Τροίαςόλοι τον γνωρίζουμε. Η ωραία Ελένη μισήθηκε, υμνήθηκε κατηγορήθηκε και ενέπνευσε. Όμως αυτό που διαφεύγει από την ιστορία στις αναφορές της σε αυτήν, είναι ότι η ωραία Ελένη λατρεύτηκε ως θεά στην Λακωνία και την Ρόδο.

«Ο Πούτιν είναι αθάνατος και ζει εκατοντάδες χρόνια στον πλανήτη»

«Ο Πούτιν είναι αθάνατος και ζει εκατοντάδες χρόνια στον πλανήτη»!

«Φωτιά» έχει πάρει το διαδίκτυο από δύο νέες φωτογραφίες, που σύμφωνα με τους συνομωσιολόγους, αποτελούν απόδειξη ότι ο Πρόεδρος της Ρωσίας είναι ηλικίας άνω 100 ετών, ενώ η εξωτερική του εμφάνιση του παραμένει η ίδια.

Δευτέρα, 14 Δεκεμβρίου 2015

Η καταγωγή των Ιουδαίων μέσα απο τον Πλούταρχο και την ελληνική γραμματεία


keimeno

Οι ανθρωποθυσίες της Κρόνιας λατρείας και η εγκατάστασή της στα (Ιερο)Σόλυμα

Στην αυγή της «επίσημης» καταγεγραμμένης ιστορίας (δηλ. περίπου στην τέταρτη χιλιετία π.Χ.) οι Έλληνες -αφού συνήλθαν από τις καταστροφές που τους προξένησε ο μεγάλος κατακλυσμός (ο οποίος εξαφάνισε στο βυθό του Αιγαίου τον εξελιγμένο πανάρχαιο Ελληνικό πολιτισμό της Αιγηίδος)- εμφανίστηκαν ξανά στο προσκήνιο. Διοικητικό και πολιτισμικό κέντρο αναδείχθηκε τότε… η Κρήτη, η οποία, στηριζόμενη στην ναυτική της υπεροπλία, επανένωσε μέσω των θαλασσίων οδών τους διεσπαρμένους σε Ευρώπη, Ασία και Β. Αφρική εναπομείναντες Έλληνες, δίνοντας ταυτόχρονα μέσω του εμπορίου την ευκαιρία για πολιτισμική αναγέννηση και των υπολοίπων λαών.

Ο ηγέτης της Κρήτης Μίνωας αναγνωρίστηκε πρώτος μεταξύ των Ελλήνων βασιλέων και ηγεμόνων. Παράλληλα ο ίδιος φρόντισε για την επέκταση της εξουσίας του και σε εδάφη μη Ελληνικά, δημιουργώντας νέες αποικίες κοντά στις πληγείσες και αδύναμες πλέον προκατακλυσμιαίες Ελληνικές εστίες της Μικράς Ασίας, της μέσης Ανατολής και της Αιγύπτου, φθάνοντας ακόμα και μέχρι την Ιρλανδία σύμφωνα με Ιρλανδικές παραδόσεις των Δρυΐδων.

Παρά την προσπάθεια του Μίνωα να ενδυναμώσει τον Ελληνισμό, από νωρίς εκδηλώθηκε έντονη συνωμοτική αντίδραση και αντίσταση στο έργο του. 


Αυτή προέρχονταν από τους οπαδούς της παλαιάς Κρόνιας τυραννίας, η οποία είχε ηττηθεί στον πόλεμο του Δία κατά των υιών του Κρόνου Τιτάνων (Τιτανομαχία). Οι Κρόνιοι μεταξύ άλλων ευθύνονται και για τον παγκόσμιο-εμφύλιο πόλεμο Αιγαίων και Ατλάντων το 9.500 π.Χ. (η χρονολογία αυτή δίνεται από τον Πλάτωνα στον «Τίμαιο»). Ο πόλεμος αυτός είχε λήξει με την ήττα και καταστροφή της Κρόνιας Ατλαντίδος.

Αν και είχαν νικηθεί κατά κράτος από τις Διογενείς δυνάμεις, οι λειτουργοί και οπαδοί του Κρόνου συνέχισαν να αντιμάχονται «υπογείως» όσους βίωναν και εξάπλωναν την κοσμοθεωρία που είχε εγκαθιδρύσει ο Ζευς ως οικουμενικός βασιλέας. 

Η ιδεολογία του Διός κατά την πάροδο των αιώνων εξελίχθηκε, για να καταλήξει σε ότι ονομάζουμε σήμερα Ελληνισμός.

Ο Μίνως λοιπόν σύμφωνα με τα αρχαία κείμενα ήταν ένας ηγέτης που άνηκε στο στρατόπεδο των Διογενών, όπως μαρτυρεί και ο Όμηρος (Οδύσσεια, ραψωδία τ, στοίχος 179): «Πόλη μεγάλη είναι η Κνωσός της Κρήτης, όπου ο Μίνωας, του Δία συνομιλητής, βασίλευε εννέα χρόνια«. Άρα ο Μίνως, και λόγω αξιώματος, ήταν ο κυριότερος εχθρός των Κρονίων. 
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι εκείνη η περίοδος θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως η εποχή της μεγάλης σύγχυσης, εφ” όσον ο κόσμος είχε προέλθει από μία παγκόσμια καταστροφή. 

Φυσικά στο επίκεντρο του προβλήματος βρίσκονταν η ανθρωπότητα, που προσπαθούσε να σταθεί στα πόδια της μετά από περίπου 4 χιλιετίες ημιάγριας κατάστασης. Ωστόσο καθ΄ όλη τη μακρά αυτή περίοδο βαρβαρότητας η απαραίτητη σπερματική γνώση (μαγιά) για την παλινόρθωση του πολιτισμού είχε σωθεί από τα ιερατεία του Διός στις βιβλιοθήκες των ναών, όπως ομολογεί στον Τίμαιο του Πλάτωνας ο αιγύπτιος ιερέας Σόγχιτος απευθυνόμενος στον Σόλωνα.

Οι Κρόνιοι από την άλλη μεριά δεν παρέδωσαν τα όπλα. Προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν το χάος που επικράτησε εξαιτίας του κατακλυσμού, ώστε να επιβάλουν δια της πλαγίας οδού (δηλ. μέσω της θρησκείας) την τυραννία τους στους δυστυχείς ανθρώπους. 
Το κυριότερο χαρακτηριστικό της Κρόνιας λατρείας ήταν οι ανθρωποθυσίες, και αυτή είναι μία πληροφορία που την αντλούμε από τον Πλούταρχο. Βεβαίως τα ιερατεία του Διός δεν έμειναν αδρανή. Οι τιμωρίες για τους οπαδούς του Κρόνου ήταν υποδειγματικές.
 Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι του Λυκάωνος, βασιλιά της Αρκαδίας. 

Ο Παυσανίας στα «Αρκαδικά» του καταγράφει το περιστατικό: «Κατά τη γνώμη μου ο Λυκάων ήταν σύγχρονος με τον βασιλιά των Αθηναίων Κέκροπα, όμως οι δύο τους δεν υπήρξαν εξίσου συνετοί στην αναζήτηση του καλύτερου τρόπου λατρείας: ο Κέκρωψ ονόμασε πρώτος τον Δία ύπατο (ύψιστο θεό) και έκρινε, πως δεν είναι σωστό να θυσιάσει ζωντανή ύπαρξη και πρόσφερε στο βωμό γλυκίσματα του τόπου, που τα ονομάζουν πελάνους ακόμα και τώρα οι Αθηναίοι. Ο Λυκάων όμως έφερε πάνω στο βωμό του Λύκαιου Δία ανθρώπινο βρέφος και θυσίασε το βρέφος, για να βρέξει το βωμό με αίμα» (Παυσανίας, Ελλάδος Περιήγησις, «Αρκαδικά»,VIII, 2, 3-3.1).

Μετά την βεβήλωση του βωμού ο Ζευς τιμώρησε τον Λυκάωνα και τον μεταμόρφωσε σε λύκο. 
Ο Παυσανίας, όπως φαίνεται και από το κείμενο, επιδοκιμάζει τον Διογενή Κέκρωπα τον οποίο αποκαλεί συνετό στην αναζήτηση του σωστότερου τρόπου λατρείας. Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν, ότι η αντιπαράθεση Κρονίων και Διογενών συνεχίστηκε με την μορφή σύγκρουσης ιερατείων που πρέσβευαν την μία ή την άλλη κοσμοθεωρία.

Η ίδρυση των (Ιερο)Σολύμων από Κρόνιους

Η άνοδος του Μίνωα στον θρόνο της Κρήτης σήμανε την αντίστροφη μέτρηση για τους οπαδούς του Κρόνου, οι οποίοι συσπειρώθηκαν γύρω από τον Σαρπηδόνα, αδερφό του Μίνωα.
 Ο Ηρόδοτος αναφέρει: «Όταν τα παιδιά της Ευρώπης, ο Σαρπηδών και ο Μίνως, μάλωσαν για την βασιλεία και επικράτησε ο Μίνωας, ο Σαρπηδών έφυγε μαζί με τους συντρόφους του. Οι εξόριστοι έφθασαν στην Μιλυάδα της Ασίας, όπου σήμερα κατοικούν οι Λύκιοι. Τότε λέγονταν Μιλυάδα και οι Μιλύες λέγονταν Σόλυμοι. Βασιλιάς ήταν ο Σαρπηδών…» («Κλειώ», 173).

Όπως λεει ο Ηρόδοτος, η εξέγερση των Κρονίων με ηγέτη των Σαρπηδόνα απέτυχε.
 Ο Μίνωας τους εξόρισε στην Μέση Ανατολή όπου και πήραν το όνομα Σόλυμοι, ίδρυσαν την πόλη Σόλυμα και ανακήρυξαν τον Σαρπηδόνα βασιλιά τους. Ότι οι Σόλυμοι, ο λαός του Σαρπηδόνα, ήταν λάτρες του Κρόνου, μας το λέει ο Πλούταρχος: «Πράγματι πληροφορούμαι, ότι οι Σόλυμοι, οι γείτονες των Λυκίων, τιμούσαν ιδιαίτερα τον Κρόνο….» (Πλούταρχος, «Hθικά», «Περί των Εκλελοιπότων Χρηστηρίων», 421D).

Ότι ίδρυσαν εκείνοι την πόλη Σόλυμα το πληροφορούμαστε από τον Ιουδαίο ιστορικό και ραβίνο Ιώσηπο: «….επειδή επί της εποχής του Αβραάμ, του προγόνου μας, η πόλη λέγονταν Σόλυμα. 
Πολλοί λένε, ότι και ο Όμηρος την αποκαλεί Σόλυμα. Την δε προσωνυμία «Ιερο-» οι Εβραίοι έβαλαν αργότερα. Ήταν κατά την εποχή που με τη στρατιά του Ιησού (του Ναυή) κατά των Χαναναίων και του πολέμου, κατά τον οποίο οι Χαναναίοι κράτησαν (την πόλη), που (ο Ιησούς) κατένειμε στους Εβραίους, οι οποίοι όμως δεν κατάφεραν να διώξουν (τους Χαναναίους) από τα Ιεροσόλυμα, μέχρι που την πολιόρκησε ο Δαυίδ….» (Ιώσηπος, «Ιουδαϊκή Αρχαιολογία», Ζ,3,10-25).

Οι Κρόνιοι με ηγέτη τον Σαρπηδόνα δεν ξέχασαν ποτέ το μίσος για τους Διογενείς.
 Σύντομα απώλεσαν και κάθε στοιχείο Ελληνικής εθνικής συνείδησης. Η επόμενή τους κίνηση ήταν, να αναζητήσουν συμμάχους ομοϊδεάτες ανάμεσα στα βαρβαρικά φύλα που τους περιτριγύριζαν. 
Αυτοί βρέθηκαν στο σημιτικό βασίλειο των Ακαδίων, στην Μεσοποταμία, που είχε δημιουργηθεί πάνω στα ερείπια της Μινωικής Σουμερίας.
 Οι Ακάδιοι είχαν δύο κυρίαρχους αρσενικούς θεούς: τον «Ένκυ» και τον «Ενλίλ». Αμφότεροι άνηκαν στο πάνθεον των Αννουνάκι. 
Ο Ένκυ σύμφωνα με τον σερ Λώρενς Γκάρντνερ είναι ο θεός που οι Εβραίοι ονόμαζαν «Άδον» ή «Κύριο», δηλαδή «ο καλός θεός», ο Ενλίλ ήταν ο θεός Τυφών, που κατάστρεψε τις Ελληνικές πολιτείες των Σοδόμων και των Γομόρρων, και τον γνωρίζουμε ως Γιαχβέ, δηλαδή «ο κακός θεός». Ο τελευταίος, ο Ενλίλ-Γιαχβέ, ταυτιζόταν με τον Σεθ ή Σετ των Αιγυπτίων, δηλαδή τον Τιτάνα Τυφώνα των Ελλήνων.

Σύμφωνα με τα Διονυσιακά του Νόννου, όταν ο Κρόνος και οι Τιτάνες νικήθηκαν από τους Ολύμπιους , ο Τυφών αντεπαναστάτησε κατά του Διός. 
Ο πόλεμος θεών και Τιτάνων επαναλήφθηκε σε δεύτερο γύρο. Τελικά οι Έλληνες Ολύμπιοι στέφθηκαν ξανά νικητές. Ο Τυφών-Ενλίλ-Γιαχβέ-Σεθ, όπως αντιλαμβανόμαστε ήταν ο διάδοχος του Κρόνου στην ηγεσία των Τιτάνων.
 Στην ουσία όμως Κρόνος και Τυφών ταυτίζονται, γεγονός που θα αποδειχθεί παρακάτω από τα αρχαία κείμενα.

Η συμμαχία Κρονίων και σημιτικών φυλών
Οι Χαλδαίοι-Ακάδιοι πρέπει να καλοείδαν την συμμαχία με τους Σολυμίτες. 

Είναι η εποχή, που ο μάγος Αβραάμ από την πόλη Ουρ της Μεσοποταμίας περιφέρεται στην περιοχή της Φιλισταίας (Παλαιστίνης) κατασκοπεύοντας τις Μινωικές αποικίες, ενώ η δράση του φθάνει και μέχρι την Αίγυπτο, όπου υπήρχε κρυφό μεν αλλά ισχυρό ιερατείο του Τυφώνος. Ο Αβραάμ και οι δικοί του ονομάστηκαν Εβραίοι, λέξη που σημαίνει «περιπλανώμενοι″. 
Πράγματι σκοπός της ομάδος αυτής δεν ήταν να στεριώσει κάπου, αλλά να αναγνωρίσει το έδαφος για την εισβολή που θα επακολουθούσε, και γι′ αυτό το λόγο έπρεπε να βρίσκονται συνεχώς σε κίνηση.

Στα χρόνια που ακολούθησαν η Κρόνια παράταξη ετοιμαζόταν πυρετωδώς για την αντεπίθεσή της.
 Σκοπός ήταν να καταληφθεί πρώτα η Αίγυπτος και κατόπιν η Παλαιστίνη-Φιλισταία. Παράλληλα η επιμειξία Κρονίων Ελλήνων και σημιτικών φυλών δημιούργησε τον πειρατικό λαό των Φοινίκων οι οποίοι, σύμφωνα με τον Πλούταρχο («Περί Δεισιδαιμονίας» 171Β) ήταν Κρόνιοι. 
Η ναυτική ικανότητα του λαού αυτού επρόκειτο να χρησιμοποιηθεί για την εισβολή στην κυρίως Ελλάδα, πράγμα που το είδαμε να γίνεται πράξη αιώνες μετά, κατά την διάρκεια των Μηδικών πολέμων.

Η Αίγυπτος λοιπόν δεν ήταν εύκολος στόχος. 
Η χώρα αυτή την εποχή εκείνη ήταν ιδιαίτερα ισχυρή και σύμμαχος της Μινωικής ομοσπονδίας. Αποφασίστηκε λοιπόν να αλωθεί από τα μέσα.
 Η εβραϊκή βίβλος με γλαφυρές περιγραφές αναφέρει, ότι οι Αιγύπτιοι είχαν αιχμαλωτίσει τους Εβραίους που ζούσαν εντός της επικράτειάς τους, επειδή τους φοβούνταν.
Η εξέγερση του ιερέα Οσαρσήφ, δηλαδή του Μωυσή (σύμφωνα με τα «Αιγυπτιακά» του Μανέθωνα), είχε ως σκοπό την επιβολή της Κρόνιας (Τυφών-Σεθ) λατρείας στην Αίγυπτο. 
Οι ταραχές ξέσπασαν, μόλις αποκαλύφθηκε ότι ο Οσαρσήφ ήταν ένας «μεμιασμένος» ιερέας (με την λέξη αυτή να σημαίνει, ότι ο Μωυσής είχε τελέσει ανθρωποθυσία εντός του ναού: βλ. Και Ι.Φουράκη, «η πρώτη σύγκρουση Ελλήνων-Εβραίων», σελ.80). 
Η ανθρωποθυσία έχει ήδη αναφερθεί ότι ήταν χαρακτηριστικό της Κρόνιας λατρείας. 
Ο φόνος αυτός επιβεβαιώνεται και στο κεφάλαιο β′ της » εξόδου», στα χωρία ια-ιε, όπου διαβάζουμε: «Αμέσως εφόνευσεν (ο Μωησής) αυτόν (τον Αιγύπτιο) και τον έχωσε εις την άμμον«.

Τα γεγονότα από εδώ και μετά είναι πολύ-λίγο γνωστά. Οι Αιγύπτιοι οπαδοί του Οσαρσήφ-Μωυσή έχασαν τον πόλεμο και εξορίστηκαν από την Αίγυπτο. Πέρασαν στη χερσόνησο του Σινά και ονομάστηκαν Ισραήλ, δηλαδή: «Ο λαός του θεού» (Ηλ). Όχι όμως οποιουδήποτε θεού, αλλά του Κρόνου, εφ” όσον ξέρουμε, ότι: «Κρόνον τοίνυν οι Φοίνικες Ηλ προσαγορεύουσιν…» (Ερενίου Φίλωνος, «φοινικική ιστορία», απόσπασμα καταχωρημένο στο Δ΄ βιβλίο, κεφάλαιο Ζ΄, του έργου «Ευαγγελική προπαρασκευή» του Ευσέβιου Καισαρείας).

Η αποτυχία στην Αίγυπτο δεν πτόησε το Κρόνιο ιερατείο. 
Οι Αιγύπτιοι εξόριστοι (Ισραηλίτες) συμμάχησαν με τους Έλληνες Σόλυμους (Ιουδαίους) και υπό το γενικό όνομα Εβραίοι (έτσι τους ήξεραν οι Κρήτες της Φιλισταίας) ξεκίνησαν το θεάρεστο έργο της γενοκτονίας των Διογενών Ελλήνων: «Δια τούτο τάδε λέγει ο κύριος. Ιδού εγώ εκτείνω την χείρα μου επί τους αλλοφύλους και εξολοθρεύσω Κρήτας και απολώ τους καταλοίπους τους κατοικούντας την παραλίαν» (Ιεζεκιήλ, ΚΕ΄, στ΄).

Η Κρόνια λατρεία στον Πλούταρχο
Ο Πλούταρχος ο Χαιρωνεύς ήταν αρχιερέας του Απόλλωνα στους Δελφούς. 
Από την θέση του αυτή συχνά καταφέρθηκε κατά της δεισιδαιμονίας και των υπολοίπων της Κρόνιας λατρείας. 

Ο ίδιος θεωρούσε την Κρόνια λατρεία βάρβαρη, ανθελληνική και επικίνδυνη για την ανθρωπότητα. Από τον Πλούταρχο γνωρίζουμε, ότι οι Φοίνικες λάτρευαν τον Κρόνο και του πρόσφεραν ανθρωποθυσίες: «Πέρασε πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα στην Καρχηδόνα, επειδή ο Κρόνος δέχεται μεγάλες τιμές…» (Πλούταρχος, «Ηθικά», «Περί του Εμφαινομένου προσώπου τω Κύκλω της Σελήνης», 942C).

«Δεν θα ήταν πιο ωφέλιμο για τους Καρχηδόνιους να πάρουν εξ αρχής ως νομοθέτη τον Κριτία ή τον Διαγόρα και να μην πιστεύουν στην ύπαρξη κανενός θείου πνεύματος ή θεού, από το να κάνουν θυσίες σαν και αυτές που πρόσφεραν στον Κρόνο;

 Δεν θα ήταν αυτά, όπως αναφέρει ο Εμπεδοκλής, μιλώντας για εκείνους που θυσίαζαν ζωντανά πλάσματα: «σηκώνει ο πατέρας τον αγαπητό του γιο, που έχει αλλάξει στη μορφή, και κάνοντας προσευχή τον σφάζει, ο ανόητος», αλλά με γνώση και συνείδηση πρόσφεραν οι ίδιοι θυσία τα παιδιά τους, ενώ οι άτεκνοι αγόραζαν από τους φτωχούς παιδιά και τα έσφαζαν σαν αρνιά ή σαν μικρά πουλιά, ενώ η μητέρα στέκονταν πλάι αυστηρή και χωρίς να θρηνεί.
 Αν όμως στέναζε ή δάκρυζε, στερούνταν την τιμή, αλλά και το παιδί της δεν γλίτωνε την θυσία. Μπροστά μάλιστα από το άγαλμα όλη η περιοχή γέμιζε από θορύβους, καθώς άρχιζαν να παίζουν τους αυλούς και να χτυπούν τα τύμπανα, για να μην ακούγεται η βοή των θρήνων. Αν ωστόσο γίνονταν άρχοντές μας οι Τυφώνες ή οι Γίγαντες, διώχνοντας τους θεούς, με ποιες άραγε θυσίες θα ευχαριστούνταν ή ποιες άλλες ιεροτελεστίες θα απαιτούσαν;» (Πλούταρχος, «Ηθικά», «Περί Δεισιδαιμονίας», 171Β -Α).

Η περιγραφή της ανθρωποθυσίας των Φοινίκων προς τιμή του Κρόνου, που μας δίνει ο Πλούταρχος, είναι κάτι παραπάνω από ανατριχιαστική.
 Στην τελευταία πρόταση μάλιστα ταυτίζει την λατρεία του Κρόνου με εκείνη του Τυφώνος. Μάλιστα στο «Περί Ίσιδος και Οσίριδος» (365 Α) ο ίδιος θεωρεί τον Τυφώνα υιό του Κρόνου: «Είναι δε τέκνα ο Τυφών και ο Νέφθυς του Κρόνου«.

Ο Τυφών κατά τον Πλούταρχο είναι ο γενάρχης των Ιουδαίων: «Ορισμένοι πάλι, που λένε ότι εφτά μέρες κράτησε η φυγή του Τυφώνος πάνω σε γάιδαρο μετά την μάχη και, όταν αυτός σώθηκε, γέννησε τον Ιεροσόλυμο και τον Ιουδαίο, είναι ολοφάνερο με βάση αυτό, ότι ανάμειξαν στο μύθο Ιουδαϊκά στοιχεία» («Περί Ίσιδος και Οσίριδος», 363C).
Ο Τυφών είχε ως σύμβολό του τον γάιδαρο: «Νομίζουν επίσης, ότι ο γάιδαρος, όπως είπαμε, είναι όμοιος με τον Τυφώνα…«. Γνωρίζουμε από τον Απίωνα, ότι μέσα στα «Άγια των Αγίων» του ναού του Σολομώντα υπήρχε ένα ομοίωμα του γαϊδάρου, στο οποίο οι ιερείς του Ισραήλ πρόσφεραν θυσίες. Φυσικά ο γάιδαρος αυτός ήταν ο Σεθ ή Σετ (Τυφών).

 Ο Ιουδαίος ιστορικός Ιώσηπος προσπάθησε να διαψεύσει τις καταγγελίες του Απίωνος: «Μέσα στον ναό αυτόν ο Απίων είχε το θράσος να υποστηρίζει, ότι οι Ιουδαίοι διατηρούν το κεφάλι ενός γαϊδάρου, ότι λατρεύουν αυτό το ζώο και υποκλίνονται μπροστά του με μεγάλο σεβασμό. 

Το γεγονός που αναφέρει έχει σχέση με την λεηλασία του ναού από τον Αντίοχο τον Επιφανή, όταν ανακαλύφθηκε ένα κεφάλι φτιαγμένο από χρυσό μεγάλης αξίας. Για το θέμα αυτό ήθελα πρώτα να πω, ότι, ακόμα και αν είχαμε ένα τέτοιο λατρευτικό αντικείμενο, ένας Αιγύπτιος είναι ο τελευταίος που θα μπορούσε να μας κατηγορήσει. Γιατί ο γάιδαρος δεν είναι χειρότερος από τις γάτες, τα τραγιά και τα υπόλοιπα πλάσματα, που στη χώρα του περνιούνται για θεοί» (Ιώσηπος, «Κατ” Απίωνος», λόγος Β”, 80-82). Επίσης στο ίδιο έργο ο Ιώσηπος απαντά στις κατηγορίες του Απίωνα ότι οι Ιουδαίοι θυσίαζαν Έλληνες και μετά τους έτρωγαν, ορκιζόμενοι αιώνιο μίσος προς τον Ελληνισμό.

Στα «Συμποσιακά» του Πλουτάρχου γίνεται δια στόματος Λαμπρία αναφορά σε τιμές που αποδίδουν οι Ιουδαίοι στον γάιδαρο: «Όχι βέβαια, είπε ο Λαμπρίας παίρνοντας τον λόγο, αλλά κρατιούνται οι Ιουδαίοι μακριά από το λαγό λόγω της ομοιότητάς του με το ζώο που τιμούν περισσότερο απ” όλα… πράγματι ο λαγός μοιάζει με γάιδαρο…» (Πλούταρχος «Συμποσιακά», βιβλίο τέταρτο, πρόβλημα Ε, 670 Ε).

Αλλά και η μέρα λατρείας του Γιαχβέ, το Σάββατο, ήταν η μέρα αφιερωμένη στον Κρόνο. Οι μέρες έπαιρναν το όνομά τους από το όνομα του πλανήτη της πρώτης ώρας τους σύμφωνα με τάξη αντίστροφη αυτής των πλανητών.
 Για παράδειγμα, εάν η πρώτη ώρα μιας μέρας ήταν η ώρα του Ήλιου, η πρώτη ώρα της δεύτερης μέρας σύμφωνα με τον χωρισμό σε 12 ώρες θα ήταν της Σελήνης κ.ο.κ. Στις λατινογενείς ονομασίες ακολουθείται η αρχή αυτή.
 Έτσι η Κυριακή είναι η «Sun-day», μέρα του Ήλιου. 
Η δική μας Δευτέρα είναι η μέρα της Σελήνης (Luna): Lunedi και στα Αγγλικά M(o)on-day.
 Έτσι φθάνουμε στο Σάββατο, την έβδομη ημέρα, που είναι αφιερωμένη στον Κρόνο (Saturnus): στα Αγγλικά «Satur-day». Ένα ακόμα αποδεικτικό στοιχείο είναι το πρώτο συνθετικό «Σατ-» στην λατινική ονομασία του Κρόνου, το οποίο είναι πολύ κοντά στην Αιγυπτιακή ονομασία του Τυφώνος, δηλαδή του «Σετ». Τέλος και στις σύγχρονες Σατ-ανιστικές τελετές, όπου η μαγεία ασκείται και μέσω της «Σολομωνικής», η ανθρωποθυσία αποτελεί κεντρικό στοιχείο της τελετής.

Στέφανος Μυτιληναίος, περιοδικό «Δαυλός».

Σάββατο, 12 Δεκεμβρίου 2015

Δυο Βολιώτες έφτιαξαν το πρώτο σπίτι του μέλλοντος στην Ελλάδα ! Υπάρχουν μόνο 850 παρόμοια σε όλο τον κόσμο





















Δυο Βολιώτες έφτιαξαν το πρώτο σπίτι του μέλλοντος στην Ελλάδα !

Υπάρχουν μόνο 850 παρόμοια σε όλο τον κόσμο

Κατασκεύασαν ένα κτήριο που χρειάζεται πετρέλαιο θέρμανσης μια φορά στα 25 χρόνια!!!

Παρασκευή, 11 Δεκεμβρίου 2015

Μυστικό σχέδιο του Βρετανικού Υπουργείου Εσωτερικών βάζει τους αιτούντες άσυλο δίπλα στα σπίτια των Βρετανών

brm

Οικογενειακά σπίτια αρπάζονται από τους αναδόχους της κυβέρνησης και γρήγορα μετατρέπονται σε προσωρινούς ξενώνες για τους αιτούντες άσυλο σε διαπραγματεύσεις με τις τοπικές αρχές, κεκλεισμένων των θυρών, σύμφωνα με την Express.

ΟΗΕ: Ρητή αναφορά στην επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα



Με επιτυχία στέφθηκε η ελληνική πρωτοβουλία σχετικά με την Απόφαση «Επιστροφή ή Απόδοση Πολιτιστικών Αγαθών στις χώρες προέλευσης», η οποία περιλαμβάνει και ρητή αναφορά στην επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα, καθώς χθες υιοθετήθηκε ομόφωνα από την Ολομέλεια της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών.

Η προτεραιότητα της πίστης

















Πόσες φορές στην ζωή μας δεν μας έχουν ζητήσει να προτάξουμε γενικά την Πίστη μας έναντι οποιουδήποτε εμποδίου, δυσκολίας, κακοτυχίας ασθένειας κλπ ; Πόσες φορές δεν μας έχουν εξιστορηθεί παραδείγματα ανθρώπων που πίστεψαν πως θα ξεπεράσουν τις ανυπέρβλητες δυσκολίες τους και τελικά τα κατάφεραν ;
Τα παραδείγματα με βάση άλλοτε την πίστη στον εαυτό μας και τις ικανότητες μας και άλλοτε τη θρησκευτική μας πίστη είναι άπειρα…

Ανακήρυξη από την Unesco του 2016 ως “Επετειακού έτους Αριστοτέλη”



Ολοκληρώθηκε το Νοέμβριο στο Παρίσι, στο πλαίσιο της Γενικής Διάσκεψης της UNESCO, κατά την 38η Σύνοδό της, η διαδικασία ανακήρυξης του 2016 ως «Επετειακού Έτους Αριστοτέλη».

Τετάρτη, 9 Δεκεμβρίου 2015

Δάσκαλος από τη Θράκη, απευθύνει έκκληση προς όλους τους Έλληνες!


ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ: Δάσκαλος από τη Θράκη, απευθύνει έκκληση προς όλους τους Έλληνες!



















Είναι γνωστό σε όλους πως το κράτος μας κάνει εδώ και χρόνια τα πάντα για να σώσει την αγαπημένη μας πατρίδα. Για να το επιτύχει αυτό έχει επιλέξει την οδό της οικονομικής μας εξαθλίωσης και παράλληλα της ψυχολογικής και ηθικής. Κάνει δηλαδή τα πάντα, για να μην κάνει τίποτα.


Ισπανία: Εγκρίθηκε ο «φόρος ήλιου» εις βάρος των φωτοβολταϊκών εγκαταστάσεων



Η κυβέρνηση της Ισπανίας ενέκρινε πρόσφατα μια νέα εθνική νομοθεσία για την ιδιοκατανάλωση ενέργειας που φορολογεί δυσανάλογα τις ηλιακές εγκαταστάσεις.

Πιο συγκεκριμένα, η πλειοψηφία των ιδιοκαταναλωτών θα φορολογούνται για την ηλεκτρική ενέργεια που παράγουν οι ίδιοι και καταναλώνουν στο χώρο τους, μέσω των δικών τους φωτοβολταϊκών συστημάτων.

Δευτέρα, 7 Δεκεμβρίου 2015

Παιδιά της σατανιστικής I 6 I 6 σκοτώνουν 6 σύριους στρατιώτες σε gothic κάστρο



















Οι υπάνθρωποι της Daech δημοσιοποίησαν την Πέμπτη βίντεο που δείχνει 6 παιδιά στρατιώτες της οργάνωσης να εκτελούν μέλη του συριακού στρατού αιχμαλώτους από τους τζιχαντιστές.

Σάββατο, 5 Δεκεμβρίου 2015

Οι στοές στα υπόγεια της μυστικής Αθήνας


Οι στοές στα υπόγεια της μυστικής Αθήνας

















Κρύπτες, έξοδοι διαφυγής και κατακόμβες καλύπτουν τη διαδρομή στο υπέδαφος της πρωτεύουσας
Καθημερινά διανύουμε αποστάσεις στην επιφάνεια της Αθήνας. Αγνοώντας ίσως ότι κάτω από τις ρόδες του αυτοκινήτου ή κάτω από τα πέλματα των ποδιών μας βρίσκονται στοές, άγνωστες για τους περισσότερους, που συγκροτούν ένα απέραντο δίκτυο.

Πελασγοί-Αιγηίς και «το κουρελιασμένο υλικό των μύθων



ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ Μ. Καλόπουλου ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΨΕΜΑ
«Αν η λογική επεξεργασία δεν είναι ικανή
να μεταβληθεί σε τεκμήριο τότε οι ανθρώπινοι
αυτοί θησαυροί (του μύθου) κινδυνεύουν
να μην γίνουν ποτέ βοήθημα στην ζωή μας».
Η. Τσατσόμοιρος





«Κουρελιασμένο υλικό» αποκάλεσε ο θαυμάσιος αυτός συγγραφέας τα αποκαΐδια του ελληνισμού που ως εκ θαύματος ΔΙΑΣΩΘΗΚΑΝ, πρώτα από την μανία των ΕΧΘΡΩΝ του κι έπειτα απ’ την μανία του τιτάνα χρόνου που δρα ανελλειπώς εναντίων μας.

Είναι ικανά όμως αυτά τα «κλάσματα» του Ελληνισμού να μας δώσουν την εικόνα της ένδοξης προϊστορίας του;

Αιγηίς-Ένας πολιτισμός που χάθηκε άδοξα




Πιστεύω πως δεν υπάρχει κανείς, σήμερα, που να μην αποδέχεται ως γεγονός την ύπαρξη πολιτισμού και μάλιστα αρκετά ανεπτυγμένου, στον προϊστορικό χώρο του Αιγαίου. 

Την περιοχή που είναι γνωστή ως Αιγηίδα.












Παρασκευή, 4 Δεκεμβρίου 2015

Απαγορευμένη αρχαιολογία και κατάρρευση της θεωρίας της εξέλιξης του Δαρβίνου





Tον Φεβρουάριο του 1996 το βιβλίο Απαγορευμένη Αρχαιολογία παρουσιάστηκε σε ένα ειδικό αφιέρωμα του τηλεοπτικού καναλιού NBC, το οποίο λεγόταν "Η Μυστηριώδης Καταγωγή Του Ανθρώπου".


Η παραγωγή και η σκηνοθεσία έγινε από τον Μπιλ Κόουτ και τους συνεργάτες του. Το τηλεοπτικό αυτό πρόγραμμα το είδαν δεκάδες εκατομμύρια άνθρωποι στις Ηνωμένες Πολιτείες και προκάλεσε εξαιρετικά παθιασμένες, αρνητικές αντιδράσεις από τον επιστημονικό κόσμο ο οποίος σοκαρίστηκε από τις τεκμηριωμένες αποδείξεις του προγράμματος για την πανάρχαια καταγωγή του ανθρώπινου είδους.

Το γεωτρύπανο του ερευνητικού σκάφους JOIDES θα επιχειρήσει να ανοίξει νέο κεφάλαιο στη Γεωλογία θα φτάσει μέχρι τον μανδύα της Γης



Διεθνής ερευνητική ομάδα αναχωρεί αυτήν την εβδομάδα για μια ιδιαίτερη περιοχή του Ινδικού Ωκεανού όπου θα προσπαθήσει να ανοίξει την πρώτη γεώτρηση μέχρι τον μυστηριώδη γήινο μανδύα. Ο μανδύας είναι ένα στρώμα από στερεά αλλά εύπλαστα πετρώματα που βρίσκεται κάτω από το εξωτερικό στρώμα του φλοιού και φτάνει μέχρι τον γήινο πυρήνα. Ξεκινά περίπου 30 με 60 χιλιόμετρα κάτω από τα πόδια μας και έχει πάχος περίπου 3.000 χιλιόμετρα, καταλαμβάνοντας το μεγαλύτερο μέρος του συνολικού όγκου της Γης.

H5N1: 8 χώρες ανέστειλαν τις εισαγωγές πουλερικών από τη Γαλλία

H5N1: 8 χώρες ανέστειλαν τις εισαγωγές πουλερικών από τη Γαλλία
Η αρρώστια ξεσπά σε μια ιδιαίτερα σημαντική περίοδο για εξαγωγές, ιδιαίτερα για το γαλλικό φουά γκρα, που πέρσι έφερε πωλήσεις περίπου 2 δισ. ευρώ στη χονδρική αγορά

Οκτώ χώρες, μεταξύ αυτών η Ιαπωνία και το Μαρόκο, ανέστειλαν τις εισαγωγές πουλερικών από τη Γαλλία αφότου ανιχνεύτηκε ο θανατηφόρος ιός H5N1 (γρίπη των πτηνών) στο νοτιοδυτικό τμήμα της χώρας, έδρα παραγωγών πουλερικών και φουά γκρά, είπε το υπουργείο Γεωργίας χθες.

Πέμπτη, 3 Δεκεμβρίου 2015

8 λαχανικά που θα αγοράσετε μόνο μια φορά και θα τα καλλιεργείτε για πάντα



Το να εξασφαλίσετε να έχετε φρέσκα μυρωδικά στο σπίτι σας δεν είναι δύσκολο. Υπάρχουν πολλά φυτά που βγάζουν ρίζες μόλις μπουν στο νερό και σύντομα δίνουν νέα φύλλα.

Δείτε 8 καλά φυτά για να έχετε πάντα στο σπίτι ατελείωτο απόθεμα βιταμινών.

ΟΙ ΙΕΡΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ 590-339 μ.ν.χ.



 














ΠΟΛΛΟΥΣ ΠΑΡΑ-ΜΥΘΟΥΣ ΕΧΟΥΝ ΠΛΑΣΕΙ ΟΙ ΝΕΩΤΕΡΟΙ ΕΡΕΥΝΗΤΕΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ.ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙ ΤΩΝ “ΙΕΡΩΝ” ΠΟΛΕΜΩΝ .ΤΕΣΣΕΡΕΙΣ ΦΟΡΕΣ ΔΩΘΗΚΕ ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΟ ΙΕΡΑΤΕΙΟ ΤΩΝ ΔΕΛΦΩΝ.ΙΣΩΣ ΕΠΕΙΔΗ ΗΤΑΝ ΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΑ ΑΛΗΘΙΝΟ ΚΑΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΔΙΑΠΛΕΚΟΜΕΝΟ.ΙΣΩΣ ΕΠΕΙΔΗ ΟΙ ΧΡΗΣΜΟΙ ΤΟΥ ΕΠΑΛΗΘΕΥΤΗΚΑΝ ΣΤΟ ΜΕΓΙΣΤΟ.
  

ΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΟ ΠΟΥ ΕΚΕΙ ΤΟΠΟΘΕΤΗΘΗΚΕ Ο ΟΜΦΑΛΟΣ ΤΗΣ ΓΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΤΗΣΗ ΤΩΝ ΔΥΟ ΑΕΤΩΝ ΤΟΥ ΖΕΥΣ,ΠΟΥ ΣΥΝΑΝΤΗΘΗΚΑΝ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΙΕΡΟ ΤΩΝ ΔΕΛΦΩΝ.
  


ΑΡΚΕΤΟΙ ΜΥΘΟΙ ,ΜΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑ-ΜΥΘΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΙΕΡΟ ΜΕΡΟΣ ΟΠΟΥ Η ΠΥΘΙΑ ΕΔΙΝΕ ΧΡΗΣΜΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ,ΣΤΗΡΙΖΟΜΕΝΗ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΚΑΙ ΠΑΡΩΝ ΤΗΣ ΚΑΘΕ ΕΠΟΧΗΣ.



 



ΠΡΟΚΛΗΘΕΝΤΕΣ ΛΟΓΩ ΤΟΥ ΣΦΕΤΕΡΙΣΜΟΥ Ή ΤΗΣ ΒΛΑΒΗΣ 
ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΣΟΔΩΝ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ 
ΤΟΥ ΕΝ ΔΕΛΦΟΙΣ ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ

ΣΥΝΕΠΩΣ ΕΧΟΥΜΕ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΚΑΤΑΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ-ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΤΩΝ ΔΕΛΦΩΝ.



1. Ο α΄ ιερός πόλεμος (595-585).

Ο πρώτος ιερός πόλεμος ήταν ο πρώτος από μία σειρά πολέμων που έγιναν κατά την αρχαιότητα με σκοπό τον έλεγχο του μαντείου των Δελφών. Επικρατέστερη χρονική περίοδος διεξαγωγής του πολέμου θεωρείται το χρονικό διάστημα από το 595 έως το 585 π.Χ. 
Ο πόλεμος διεξήχθη ανάμεσα στην συμμαχία που την αποτελούσαν οι Θεσσαλοί οι Σικυώνιοι και οι Αθηναίοι και στην Φωκική πόλη Κίρρα . 

Αφορμή για το ξέσπασμα του πολέμου αποτέλεσε το γεγονός πως οι κάτοικοι της Φωκικής πόλης Κίρρας παρενοχλούσαν τους προσκυνητές του μαντείου των Δελφών. 
Τα βαθύτερα αίτια του πολέμου όμως βρίσκονταν στις φιλοδοξίες των Θεσσαλών να επικρατήσουν οριστικά στην Φωκίδα και να ελέγξουν το μαντείο των Δελφών, ενώ οι Σικυώνιοι είχαν στόχο να απαλλαγούν οριστικά από τους Κιρραίους πειρατές που δρούσαν στον Κορινθιακό κόλπο και είχαν εξελιχθεί σε απειλή γι’ αυτούς.

Αιτία της έκρηξης του πρώτου ιερού πολέμου υπήρξε η αντιζηλία των τριών φωκικών πόλεων Κρίσης, Δελφών και Κίρρας. 
Εξ αυτών αρχαιότερη και ισχυρότερη ήταν η Κρίσα, η οποία καρπούνταν και τα ωφελήματα που προέρχονταν από τους προσκυνητές που συνέρεαν στο ιερό του Απόλλωνα.
Η φήμη όμως του μαντείου και εξ αυτής η συρροή πολλών προσκυνητών έγινε αφορμή να αυξηθεί σε πληθυσμό και η παραλιακή πόλη Κίρρα, η οποία ήταν αποβατικό λιμάνι των προσερχομένων στο ιερό από την θάλασσα.

Στους κατοίκους τότε των Δελφών γεννήθηκε η επιθυμία να γίνουν κύριοι του μαντείου, εις δε τους της Κιρρίας ν’ αυξάνουν συχνά τις προσόδους τους επιβάλλοντας επαχθείς φορολογίες στους προσκυνητές.

Η συμπεριφορά αυτή των κατοίκων της Κίρρας προς τους προσκυνητές προκάλεσε την αγανάκτηση του Αμφικτιονικού συνεδρίου το οποίο κήρυξε πόλεμο κατ’ αυτών, είτε κατά πρόταση του Αθηναίου Σόλωνα είτε κατά εισήγηση των Φωκέων.
Ψυχή του πολέμου αυτού, όπως λέγονταν, ήταν ο ίδιος ο σοφός νομοθέτης Σόλων, αρχηγοί δε ο Θεσσαλός Ευρύλοχος, από το αριστοκρατικό γένος των Αλευάδων, ο Αθηναίος Αλκμέων και ο περίφημος τύραννος της Σικυώνος Κλεισθένης.
Ο πόλεμος διήρκεσε δέκα έτη, διότι οι κάτοικοι της Κίρρας αντιστάθηκαν γενναία, μέχρι του αποκλεισμού της πόλης τους από θαλάσσης, από τον στόλο του Κλεισθένη. Τότε αναγκάστηκαν να την εγκαταλείψουν και να αμυνθούν στο υπεράνω της Κίρρας όρος Κίρφυ, όπου είχαν καταφύγει, και στο οποίο νικήθηκαν.
Αποτέλεσμα του πολέμου ήταν η καταστροφή της Κίρρας, ίσως δε και της Κρίσας (ή ο περιορισμός αμφοτέρων σε μικρά χωριά). 
Όλη η εύφορη πεδιάδα καθοσιώθηκε στον εν Δελφοίς Απόλλωνα. 

Ούτε καλλιέργεια επιτρέπονταν σ’ αυτήν ούτε κτίση πόλης. Τρέφονταν δε μόνο στα λιβάδια της ποίμνια προβάτων και αγέλες βοδιών προς ευκολία των προσκυνητών για την θυσία θυμάτων.

Από τότε οι Δελφοί διηύθυναν το ιερό κυριαρχικώς, παρά τις συχνές αμφισβητήσεις του Κοινού των Φωκέων, στο οποίο αυτοί υπάγονταν.




2. Ο β΄ ιερός πόλεμος (449-448).

Ο Δεύτερος ιερός πόλεμος ήταν ο δεύτερος κατά σειρά πόλεμος που ξέσπασε στην αρχαιότητα με σκοπό τον έλεγχο του μαντείου των Δελφών. 

Ο πόλεμος αυτός σε αντίθεση με τον πρώτο και τον τρίτο ιερό πόλεμο δεν πήρε διαστάσεις αλλά ήταν σύντομος σε διάρκεια και σε γεγονότα.

Μετά το τέλος του πρώτου ιερού πολέμου, το 585 π.Χ. οι Δελφοί που μέχρι τότε άνηκε άνηκαν στην Φωκική ομοσπονδία έγιναν ανεξάρτητη πόλη υπό την προστασία της Δελφικής Αμφικτυονίας. 
Η περίοδος αυτή ήταν περίοδος μεγάλης ευημερίας για την πόλη και το μαντείο των Δελφών. Το 457 π.Χ. οι Αθηναίοι έχοντας αποκτήσει τον έλεγχο της Βοιωτίας και της Φωκίδας μετά την Μάχη των Οινοφύτων αποφάσισαν να αποσπάσουν την πόλη των Δελφών από την Δελφική Αμφικτυονία και να την παραδώσουν στους Φωκείς.

 Οι λόγοι ήταν η φιλοπερσική στάση που είχε δέιξει η Δελφική Αμφικτυονία στο παρελθόν αλλά κυρίως η επιθυμία των Αθηναίων να ελέγξουν οι ίδιοι το μαντείο. Το γεγονός αυτό προκάλεσε την αντίδραση της Σπάρτης με αποτέλεσμα να ξεσπάσει το 448 π.Χ. πόλεμος μεταξύ τους που αποκαλέστηκε δεύτερος ιερός.

Ο πόλεμος αυτός είχε μικρή διάρκεια. 
Για τα γεγονότα του πολέμου πληροφορούμαστε κυρίως από την αναφορά του Θουκυδίδη.

 Σύμφωνα με αυτήν οι Σπαρτιάτες έστειλαν στρατό στους Δελφούς και επανέφεραν την πόλη στην προηγούμενη κατάστασή αλλά λίγο μετά ο Περικλής εκστράτευσε ξανά στους Δελφούς και παρέδωσε ξανά την πόλη στους Φωκείς.

 Την ίδια αναφορά κάνει και ο Πλούταρχος στο έργο του για την ζωή του Περικλή




Ο γ΄ ιερός πόλεμος (356-346).



Ο τρίτος ιερός πόλεμος ήταν ο τρίτος κατά σειρά πόλεμος που έγινε στην αρχαία Ελλάδα με αφορμή τον έλεγχο του μαντείου των Δελφών. 

Ο πόλεμος ξέσπασε, το 356 π.Χ., όταν οι Φωκαείς αρνούμενοι να υποστούν τις συνέπεις της τιμωρίας που τους επιβλήθηκε από το αμφικτυονικό συνέδριο, κατέλαβαν το μαντείο των Δελφών.

 Εναντίον τους τότε σχηματίστηκε ένας αντίπαλος συνασπισμός κάτω από την ηγεσία της Θήβας αρχικά και της Μακεδονίας στην συνέχεια με αποτέλεσμα την οριστική υποταγή των Φωκέων δέκα χρόνια μετά. 
Ο πόλεμος αυτός αποτέλεσε αφορμή για την πρώτη εμπλοκή της Μακεδονίας στις εξελίξεις της νότιας Ελλάδας.

Την έκρηξη του τρίτου ιερού πολέμου προκάλεσαν αφ’ ενός μεν οι Φωκείς, οι οποίοι καταπάτησαν μέρος των κτημάτων του ιερού, φέροντες βαρέως το ότι δεν συμμετείχαν με τους Δελφούς στην διοίκησή του, αφ’ ετέρου δε οι Θηβαίοι και από μίσος κατά των Φωκέων, διότι είχαν αυτοί αποστατήσει από την συμμαχία τους και διότι επιδίωκαν να καταστήσουν το Αμφικτιονικό συνέδριο όργανο των πολιτικών τους συμφερόντων.
Αφού κατηγορήθηκαν οι Φωκείς για καταπάτηση της ιερής χώρας, καταδικάστηκαν από τους Αμφικτίονες, με πρόταση των Θηβαίων, σε βαριά χρηματική ποινή και απειλήθηκαν με την καθιέρωση ολοκλήρου της Φωκίδος στον Απόλλωνα, εάν αρνούνταν να αποτίσουν το πρόστιμο.

Η καταδικαστική απόφαση αντί να πτοήσει τους Φωκείς, αντιθέτως τους εξήγειρε και η εκκλησία του δήμου τους αποφάσισε ν’ αντιτάξει ισχυρή αντίσταση κατά των απαιτήσεων των Αμφικτιόνων και να επιστρατευτούν άπαντες.

 Και οι δυο αποφάσεις πάρθηκαν κατά εισήγηση του Φιλόμηλου και του Ονόμαρχου, ανδρών τολμηρών, ευφυών και δραστήριων, εκ των οποίων τον μεν πρώτο εξέλεξαν στρατηγό αυτοκράτορα, τον δε δεύτερο συναρχηγό.

Οι Φωκείς ήταν μόνοι στον πόλεμο αυτόν διότι εκτός των Αχαιών, οι οποίοι έστειλαν κάποια μικρή βοήθεια προς αυτούς, η Σπάρτη δεν τους βοήθησε λόγω του ότι έφερε βαρέως την καταδίκη της από τους Αμφικτίονες, που ήταν πληρωμή προστίμου για την εναγή κατάληψη της Καδμείας (383). 


Ούτε οι Αθηναίοι, παρά τις υποσχέσεις τους, τους έστειλαν βοήθεια.

Αντιθέτως οι εχθροί των Φωκέων (Θηβαίοι, Θεσσαλοί, Δωριείς, Λοκροί, τα περί την Οίτη και Πίνδο ελληνικά φύλα) καί πολλοί ήταν καί κοντά στις χώρες τους βρίσκονταν.
 Για τον λόγο αυτόν ο Φιλόμηλος υποχρεώθηκε να στηριχτεί σε μισθοφόρους, αλλά για την συντήρησή τους χρειάζονταν χρήματα, τα οποία στερούνταν οι ορεσίβιοι Φωκείς.
Εκών άκων λοιπόν ο Φιλόμηλος δεν μπόρεσε ν’ αποφύγει τον πειρασμό της διαρπαγής των χρημάτων και των θησαυρών του ιερού των Δελφών, στην αρχή εν είδη δανείου έπειτα δε και απροφάσιστα. 

Η αξία του διαρπαγέντος θησαυρού, ο οποίος επί αιώνες έμεινε αδιατάρακτος στο ιερό, υπολογίστηκε τότε σε 10.000 τάλαντα.
Με την διαρπαγή αυτή μπόρεσε ο Φιλόμηλος να συντηρήσει τους μισθοφόρους του και μ’ αυτούς να συνάψει επιτυχώς στην αρχή κάποιες μάχες.

 Όμως στην κοιλάδα του Κηφισσού (κοντά στην πόλη Νέωνα) προσβλήθηκε από πολυάριθμη στρατιά και ηττήθηκε (354).
 Ο ίδιος μόλις που πρόλαβε να διαφύγει την αιχμαλωσία, φέροντας βαριά τραύματα. Η λύπη του ήταν τόσο μεγάλη ώστε να τον οδηγήσει στην αυτοκτονία.
Ο πόλεμος όμως δεν κατέπαυσε, αλλά τον εξακολούθησε ο Ονόμαρχος, έχοντας βοηθό τον αδελφό του Φάϋλλο. 

Και ο Ονόμακρος υπήρξε επιτυχής στην αρχή του πολεμικού του σταδίου, διότι οι πολεμικές δυνάμεις των αντιπάλων του είχαν μειωθεί για δυο λόγους: αφ’ ενός λόγω της αποστολής θηβαϊκου στρατού υπό τον Παμμένην προς βοήθεια του αποστατήσαντος από τον μεγάλο βασιλέα σατράπη Αρτάβαζου, αφ’ ετέρου δε λόγω της παρεμπόδισης των Θεσσαλών να επέλθουν κατά των Φωκέων, από τους τυράννους των Φερών Λυκόφρονα και Πειθόλαου, με τους οποίους είχε συμμαχήσει ο Ονόμαρχος.
Έτσι ο Ονόμαρχος κατόρθωσε όχι μόνον να καταλάβει τις Θερμοπύλες και δηώσει την χώρα των Δωριέων και την χώρα των Λοκρών, αλλά και να ορμήσει μ’ όλη τη στρατιά του στην Θεσσαλία, προς καταπολέμηση του, αναμειχθέντος στον εναντίον του πόλεμο, βασιλιά της Μακεδονίας Φιλίππου του Β΄, τον οποίο και νίκησε δυο φορές κατά το έτος 353.
Αλλ’ επανελθών ο Φίλιππος στην Θεσσαλία με πολυάριθμο στρατό νίκησε την άνοιξη του 352 τον Ονόμαρχο σε φονικότατη μάχη, κατά την οποία φονεύτηκαν έξι χιλιάδες Φωκείς και αιχμαλωτίστηκαν περί τις τρεις χιλιάδες άνδρες. Σκοτώθηκε δε εκεί και ο Ονόμαρχος.

Κατά το 346 ο Φίλιππος αφού πέρασε τις Θερμοπύλες, έγινε χωρίς αντίσταση κύριος της Φωκίδας και συγκάλεσε το Αμφικτιονικό συνέδριο, το οποίο υπό την προεδρία του, αφού απόκλεισε τους Λακεδαιμόνιους και τους Αθηναίους, εξέδωσε τις εξής αποφάσεις: όλες οι φωκικές πόλεις (είκοσι δύο), πλην των Αβών, οι οποίες δεν έλαβαν μέρος στην ιεροσυλία, να κατασκαφτούν, οι δε κάτοικοι αυτών να μετοικήσουν σε κώμες οι οποίες δεν θα έχουν περισσότερες των πενήντα οικιών.
Επίσης να πληρώσουν ετησίως οι Φωκείς περί τα εξήντα τάλαντα, μέχρι να αποπληρώσουν τα διαρπαγέντα από το ιερό. Οι φυγάδες Φωκείς να θεωρηθούν απανταχού της Ελλάδος εναγείς.

 Να έχει ο Φίλιππος και οι διάδοχοί του, στο εξής, τις δύο ψήφους των Φωκέων και να προΐσταται στους Πυθικούς αγώνες από κοινού με τους Θεσσαλούς και τους Βοιωτούς.

   


4. Ο δ΄ ιερός πόλεμος (339-333).

Κατά τον εναντίον των Φωκέων τρίτο ιερό πόλεμο (355-346) οι Αμφισσείς είχαν ταχθεί εναντίον των Φωκέων και γι’ αυτό έτυχαν μερικών ωφελημάτων, τα οποία τους κατέστησαν θρασείς και αλαζόνες. 

Την αλαζονεία τους αυτή και μίσος τους κατά των Φωκέων, φίλων των Αθηναίων, εκμεταλλευόμενοι οι Θηβαίοι, οι οποίοι επεδίωκαν την υποδούλωση της Φωκίδας, κατά το έτος 339 υποκίνησαν τους Αμφισσείς να εξεγείρουν το Αμφικτιονικό συνέδριο εναντίον των Αθηναίων, οι οποίοι Αθηναίοι ασεβούντες προς τα ήθη των Ελλήνων είχαν αφιερώσει τότε στο ιερό των Δελφών ενεπίγραφες ασπίδες, στις οποίες μνημονεύονταν η μάχη που έγινε στις Πλαταιές και η, σ’ αυτή τη μάχη, κοινή ήττα των Περσών και των Θηβαίων. Έγραψαν λοιπόν εκεί οι Αθηναίοι τα εξής: «Αθηναίοι από Μήδων και Θηβαίων, ότε ταναντία τοις Έλλησιν εμάχοντο».
Στο εν λόγω λοιπόν συνέδριο οι Αμφισσείς πρότειναν την επιβολή προστίμου πενήντα ταλάντων στους Αθηναίους και την αποπομπή τους από το ιερό ως εναγείς (Αισχ. Κατά Κτησιφώντος 116 κ. εξ.). 
Την κατηγορία αυτή αντέκρουσε με πειστικότητα ο Αισχύνης επιρρίπτοντας το άγος στους Αμφισσείς οι οποίοι είχαν ανεγείρει κεραμεία στην χώρα της αρχαίας Κίρρας, για την οποία κατά τον α΄ ιερό πόλεμο είχε επιβληθεί απαγόρευση κάθε χρήσης για βέβηλους σκοπούς. Επίσης οι Αμφισσείς είχαν τειχίσει το ιερό λιμάνι το «εξάγιστο» και «επάρατο» και εισέπρατταν τέλη από αυτό.

Ο Αισχύνης μάλιστα, με μια βίαιη κίνηση του χεριού, αφού έδειξε από το βραχώδες οροπέδιο, στο οποίο συνεδρίαζαν υπαιθρίως οι αμφικτίονες, τον καπνό των κεραμείων παρέσυρε το συνέδριο σε εκστρατεία κατά των κεραμείων ώστε την επόμενο πρωί οι ηλικιωμένοι άνδρες των Δελφών, μ’ επί κεφαλής τους αμφικτίονες, να πυρπολήσουν τα κεραμεία και να επιχώσουν το λιμάνι.

Οι Αμφισσείς αγανάκτησαν από την πράξη αυτή των αμφικτιόνων και αφού έστησαν ενέδρα φόνευσαν πολλούς από του Δελφείς κατά την επιστροφή τους. Το νέο αυτό άγος προκάλεσε τη σύγκληση εκτάκτου συνεδρίου των αμφικτιόνων στις Θερμοπύλες. 
Στο συνέδριο εκείνο οι Αθηναίοι δεν απέστειλαν πυλαγόρες, επειδή πείστηκαν από τον Δημοσθένη, ο οποίος κατέδειξε ότι με τα σχέδια του Αισχύνη επιδιώκονταν η κατάβαση των Μακεδόνων.
Το συνέδριο δεν ματαιώθηκε, αν και απείχαν απ’ αυτό και οι Θηβαίοι. Επειδή όμως ο Φίλιππος ήταν απασχολημένος με πόλεμο κατά των Σκυθών και Τριβαλλών, οι φιλιππίζοντες αμφικτίονες ανέθεσαν την διεξαγωγή του κηρυχθέντος ιερού πολέμου κατά των Αμφισσέων στον πρόεδρο των αμφικτιόνων Κόττυφο τον Φαρσάλιο.
Οι Αμφισσείς αφού κατάλαβαν τότε ότι διατρέχουν τον κίνδυνο να δουν την χώρα τους καθιερούμενη στον Απόλλωνα υποσχέθηκαν να πληρώσουν πρόστιμο για τις εναγείς πράξεις τους. Δεν τήρησαν όμως την υπόσχεσή τους κι έτσι έδωσαν αφορμή στους αμφικτίονες να αναθέσουν την διεξαγωγή του ιερού πολέμου αντί του Κοττύφου στον Φίλιππο, ο οποίος εν τω μεταξύ από τους εξ βορρά εχθρούς του και ήταν έτοιμος να πραγματοποιήσει τα φιλόδοξα σχέδιά του, να γίνει ηγεμόνας της Ελλάδος.

Την άνοιξη του 338 επήλθε ο Φίλιππος κατά της Άμφισσας και δια ψευδών διαδόσεων, διαφόρων στρατηγημάτων, και δόλου, πέτυχε να περάσει τα στενά της Δωρίδος και να νικήσει τους Αμφισσείς και τους συμμάχους τους παρά την πόλη Άμφισσα. Η πόλη τότε και η γύρω απ’ αυτήν χώρα καταστράφηκε.

 Ο Φίλιππος στράφηκε προς ανατολάς και μετά την ματαίωση των περί ειρήνης διαπραγματεύσεων, κατέληξε στην πεδιάδα της Χαιρώνειας όπου έγινε η γνωστή μάχη το 338, της οποίας αποτέλεσμα ήταν η ηγεμονία του Φιλίππου επί της Ελλάδος.

Αυτά έγραψε για τους ιερούς πολέμους ο Γ. Δ. Καψάλης στην «ΜΕΓΑΛΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ».

πηγή:εγκυκλοπαίδια ΗΛΙΟΣ.

  

ΑΜΦΙΚΤΙΟΝΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ

Η αμφικτιονία υπήρξε ο τελειότερος τρόπος σύνδεσης γειτονικών κωμοπόλεων ή δήμων ή πολιτειών ενώ ατελέστερα ήταν τα συστήματα δήμων, οι συμπολιτευόμενοι δήμοι, οι συνικισμοί κ.ο.κ.. Ήταν ένωση που προκαλούνταν από ποικίλες ανάγκες και αιτίες (πολιτικές, θρησκευτικές, φορολογικές) και την επέβαλλε η αδυναμία των πολιτικών μικροοργανισμών προς αυτοσυντήρηση, επάρκεια και άμυνα κατά των απειλούμενων αυτούς κινδύνους, γι αυτό και όταν έλειψαν οι αμφικτιονίες, το αμφικτιονικό πνεύμα δεν έλειπε και διάφορες κωμοπόλεις ή δήμοι ή πολιτείες διατελούσαν σε τέτοια ένωση, η οποία έλαβε το όνομα «Κοινὸν» (Αιτωλών, νησιωτών, ελευθερωλακώνων κ.ο.κ.)

Προς τον θεσμό των αμφικτιονιών της αρχαίας Ελλάδος πολλή ομοιότητα έχει ο μεταπολεμικός (Β΄ Π.Π.) διεθνής οργανισμός της Κοινωνίας των Εθνών (σημερινός Ο.Η.Ε.)



Πηγή: Γ.Δ. Καψάλης, Εκπαιδευτικός Σύμβουλος, Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, τόμος Δ, σσ. 405 – 407