Μαγικές μελωδίες από γυναικείες αγγελικές φωνές, διασχίζουν αχανείς εκτάσεις στη Σουηδία. Στο άκουσμα τους, αγελάδες αλλά και άλλα ζώα, επιστρέφουν πίσω στους ιδιοκτήτες τους, σαν «υπνωτισμένα».
Αυτή η τεχνική τραγουδιού που ονομάζεται «kulning» είναι ένα αρχαίο σουηδικό κάλεσμα κοπαδιών οι κλήσεις Kulning ή βοσκής (που ονομάζονται laling , lalning ή lllning στη Νορβηγία και γειτονικά μέρη της Σουηδίας, kauking ή kaukning σε ορισμένες περιοχές της Νορβηγίας, στις επαρχίες Dalarna και Hälsingland στη Σουηδία και στις πρώην νορβηγικές επαρχίες στη Σουηδία, Jämtland και Το Härjedalen, επίσης kulokk , kulokker , kyrlokker ή lockrop ) είναι εγχώρια σκανδιναβικη μουσική μορφή, που συχνά χρησιμοποιούσε τα ζώα (αγελάδες, κατσίκες, κ.λπ.) από ψηλά ορεινά βοσκοτόπια όπου βοσκόταν κατά τη διάρκεια της ημέρας. Είναι πιθανό ότι ο ήχος χρησιμεύει επίσης για να τρομάξει τους αρπακτικούς ( λύκους , αρκούδες κ.λπ.), αλλά αυτός δεν είναι ο κύριος σκοπός της κλήσης.Χρησιμοποιήθηκε επίσης ως μορφή επικοινωνίας, δεδομένου ότι οι ήχοι υψηλής συχνότητας μπορούν να ακουστούν σε πολύ μεγάλες αποστάσεις.
Μία από τις περιοχές από όπου έχει τις ρίζες του το «kulning», είναι το Skallskog στη Σουηδία. Το Skallskog είναι ένα απομονωμένο αγρόκτημα χωρίς τρεχούμενο νερό ή ηλεκτρικό ρεύμα που οι περισσότεροι Σουηδοί δεν έχουν ακούσει ποτέ. Κρυμμένo βαθιά στη σκανδιναβική ερημιά, αυτό το ταπεινό με μέρος με στάβλους και κόκκινες αγροικίες, μπορεί να μοιάζει με μέρος ελάχιστης σημασίας. Αλλά εδώ θα βρείτε τις εξαφανισμένες ρίζες μιας αρχαίας σουηδικής παράδοσης τραγουδιού, τόσο στενά συνδεδεμένη με τη φύση που μπορεί να χαρακτηριστεί μόνο ως μαγική.
Το Kulning είναι μια παράδοση τραγουδιστικού καλέσματος, που χρονολογείται από τον Μεσαίωνα, όταν οι τραγουδιστές συγκέντρωναν ζώα εκτροφής με τις υπνωτικές μελωδίες τους, τραβώντας αγελάδες, κατσίκες, πρόβατα και πάπιες προς αυτούς, σαν κάθε νότα να έχει τη δική της βαρύτητα.
Αυτή η μυστικιστική ικανότητα προέρχεται από τις εδώ και αιώνες fäbods (καλοκαιρινές φάρμες) όπως το Skallskog, όπου οι αγρότισσες παραδοσιακά καλούσαν τα περιπλανόμενα ζώα τους, πίσω στο σπίτι τους, καθώς βοσκούσαν ελεύθερα κατά τους λίγους ζεστούς μήνες σε αυτές τις ψυχρές περιοχές. Τις τελευταίες δεκαετίες, καθώς η θέση των γυναικών στην κοινωνία έχει αλλάξει, αυτοί οι ήχοι έχουν μετατραπεί από μια πρακτική λειτουργία σε κάτι πιο αιθέριο.
